Douchen met vrouwen

Hoeveel badkamers ze thuis ook hebben, Marokkaanse vrouwen willen toch naar de hammam. Yasmine Zerktouni (15) moest mee

Vrijdagmiddag komen mijn nichtjes in een met emmers, handdoeken en andere badartikelen volgeladen auto langs. Ze zijn gewend minimaal eens per week naar het badhuis te gaan. Ze vragen enthousiast of ik ook mee wil, maar ik heb eigenlijk geen zin. Het is toch fijner om thuis heerlijk op mijn gemak de douche in te stappen dan in een hammam zonder privacy. Voor mensen op het platteland die nog niet eens een kraan hebben of in de arme wijken waar mensen vaak nog geen badkamer hebben, snap ik het. Dan is het gewoon nodig om de bovenste huidlaag, verstopt met vuil, stof en zweet van een hele week eraf te krabben. Maar voor de moderne stadsmens met zijn dagelijkse hygiëne lijkt mij zo'n grote schoonmaakbeurt een tikje overdreven.

Mijn tantes, nichtjes en de meeste mensen hier zijn het daar echter niet helemaal mee eens. Ook al hebben zij één, twee of zelfs meer badkamers thuis, toch gaan ze liever naar het publieke badhuis. Alleen dáár word je pas echt schoon, menen ze. Thuis onder de douche je inzepen en afspoelen is maar half werk. Ondanks mijn dagelijkse douche is het in mijn tantes ogen heel duidelijk: de smeerlap van het stel, dat ben ik en níet de hammambezoeker die zich tot een wekelijkse wasbeurt beperkt en soms al op afstand traceerbaar is.

Tegen mijn zin in weten ze me mee te slepen. Als ik de wasruimte in loop, word ik meteen beroerd door de dikke, warme, vochtige lucht. Overal om mij heen zie ik vrouwen druk met emmers rommelen. Terwijl ik snel een plekje zoek, kijk ik rond of niet een van de aanwezige vrouwen met een mobieltje aan het klungelen is om stiekem naaktfoto's te nemen van de badgasten. Een tijdje geleden is er namelijk een pornonetwerk gepakt dat vanuit hammams foto's de wereld instuurde.

Trots paraderen de vrouwen door de badruimte. Het is moeilijk voor te stellen dat zij ooit slanke gazellen zijn geweest. Nu lijken ze meer op vaches hollandaises met hun dikke konten, zware borsten en buiken. Kennelijk trekken ze zich daar zelf weinig van aan. Ze hebben bepaald geen last van uiterlijke complexen. Het is om jaloers op te worden. Ongegeneerd gaan sommige vrouwen zelfs en plein public hun bikinilijn bijwerken. Ik vraag me dan ook af waar het fabeltje vandaan komt dat Marokkaanse vrouwen beschaamd en preuts zouden zijn?

Naar het badhuis gaan houdt een heel wasritueel in. Zo krijg ik eerst een handvol kleverige bruine zeep toegestopt waar ik mezelf mee moet insmeren. Vervolgens moet ik in de warmste ruimte goed gaan zitten zweten. Daarna word ik opgewacht door een stevige wasvrouw die mij wel eens eventjes flink afschrobt met een washand als schuurpapier. Na het afspoelen word ik opnieuw ingezeept door de vrouw die mij nu masseert en kneedt tot ik mijn botten voel kraken. Ik ben onderhand zo glibberig dat ik bijna van de spekgladde massagetafel afval, middenin andermans badwater, zweet, schimmels, schaamhaartjes en andere smerigheid. Als ik na bijna twee uur van inweken, stomen, schrobben, insoppen en afspoelen eindelijk dik ingepakt en nog nadampend de hammam uit mag, is thuis mijn eerste actie een sprong onder mijn eigen frisse, schone douche.

    • Yasmine Zerktouni