Opinie

    • Youp van ’t Hek

Bridge

Het Gooi rouwt. Het geld is op. Mama’s cabrio staat al in de Via Via, de wintersport in Verbier is afgebeld en volgende week komen de Larense en Blaricumse villa’s massaal in de verkoop. In de kantines van de hockeyclubs zullen komend weekend weinig rondjes worden gegeven. Eén zwarte koffie en daarna snel naar huis. Op de koude zolderkamer wonden likken, eindjes aan elkaar knopen en voorzichtig verder puzzelen met de accountant. In ziekenhuis Gooi Noord is een aantal extra rouwkamers ingericht omdat men rekening houdt met een golf van zelfmoorden.

Wat er gebeurd is? Er is 140 miljoen euro kakkersgeld verdampt. En die 140 miljoen is een optimistische schatting. Als je het zwarte geld er bij rekent mag je zelfs uitgaan van een kwart miljard. Grappig? Enorm grappig. Vooral als je weet hoe het gegaan is.

Ik ben al 33 jaar weg uit die contreien, maar heb begrepen dat er nog niks veranderd is. De hebzucht regeert. Sterker nog: de hebzucht is daar de absolute dictator en heeft dokters, advocaten en andere kakkers volslagen blind en doof gemaakt. Met vrachtwagens brachten ze hun zwarte en witte geld naar René van den B., de financiële Jomanda van Hilversum. Deze charlatan beloofde de hebberds het geld binnen een uurtje te verdubbelen. Je hebt beleggen en beleggen. Een Turkse eigenaar van een Hilversumse broodjeszaak belegde al jaren pistoletjes en ciabatta’s en wilde net als zijn patserige klanten ook wel eens wat verdienen. Hoe? Door goed te liegen. Hij verkocht voor drie miljoen euro een schraal stukje Turks berglandschap, waar je van de gemeente nog geen kreupele olijfboom op mag verbouwen, aan geldwolf René. Hij had er zelf amper dertigduizend euro voor betaald. Grappig? Heel erg grappig.

Afgelopen donderdag heeft het hele Gooi in spanning zitten wachten op een Joegoslaaf van wie niemand de naam en het adres weet. De man zou zeventig miljoen euro in contanten komen brengen. Dat bedrag had wonderbelegger Van den B. een tijdje geleden aan hem meegegeven. Hij zou er grond voor kopen. Waar? Ergens in Tsjechië. Waar in Tsjechië? Ergens is Tsjechië. Kwitantie? Was niet nodig. En zal ik u eens iets vertellen: die Joegoslaaf kwam niet. Gek hè. Niet aardig van die Joegoslavische meneer. Vooral niet omdat hij het geld wel beloofd had. Hij had het echt beloofd.

Jaren werd de charlatan René door alle Gooise geldwolven op een schild door de lommerrijke lanen gedragen. René was de held, de koning, de absolute weldoener. Hij sponsorde de tennisclub, gaf rondjes, nam iedereen mee naar de skybox… de maan was the limit. Daar schijnt het geld nu ook heen te zijn. In de rechtszaal heeft een maand geleden een handvol kakkers nog luidkeels geprotesteerd tegen de detentie van hun held, maar men heeft inmiddels door dat het geld weg is. Op! Verdampt. Verdwenen. Grappig? Onbedaarlijk grappig. Ben toch al redelijk verslaafd aan leedvermaak, maar dit vind ik zo vrolijk. Je ziet de zweetplekken in die tuttige poloshirtjes. Hoe konden ze zo stom zijn? Waarom moest die in hun zware leven bij elkaar gesappelde twee miljoen zo nodig vier miljoen worden? Ja, Waarom? Ik weet het ook niet. Maar ik vind het zo grappig. Ik ga zondagmiddag luid toeterend door Bikbergen rijden, loop schreeuwend door een megafoon door de Bussumse villawijk Het Spieghel en maak een salto op alle in de tuin staande trampolientjes. Of zal ik ze ‘s nachts wakker houden? Ze liggen toch te woelen. Aanbellen, wachten tot ze een raam open doen en dan keihard uitlachen. Alleen maar lachen. Lachen, lachen en nog eens lachen. Of zullen ze niet opendoen? Ze zijn bang dat ik de deurwaarder ben.

Ik vrees dat ze inderdaad heel boos binnen blijven. Weken. Wat ze doen? Ze bridgen? Dat is een mooie, stille, beschaafde sport. En daar valt nog wat mee te verdienen. Zeker nu de familie Melchers deze week een meevaller van driehonderd kilo had. Dat kan ik natuurlijk ook nog doen: Het Gooi in rijden, raampjes open en keihard je stereo aan. Welk lied? Bridge over troubled water! En verder lachen. Heel hard lachen!

    • Youp van ’t Hek