Weer `klopt alles' bij Nederlandse honkballers

Honkbalhistorie werd er gisteren geschreven. Dankzij een overwinning van 10-0 op Puerto Rico bereikte het Nederlandse team voor het eerst de halve finales van een WK. Toch kwam de zege voor linksvelder Danny Rombley niet als een verrassing. ,,Want we zijn goed op dreef dit toernooi. Maar dat het zo makkelijk zou gaan heeft me wel verrast'', lachte hij na de even spectaculaire als eenvoudige zege. In 1998 en 2001 werd Rombley nog tijdens een kwartfinale bij een WK uitgeschakeld.

Nog groter was zijn verbazing, toen hij hoorde van de stunt van Zuid-Korea tegen Japan, de winnaar van groep B. ,,Wat? Is het 5-1 voor Zuid-Korea geworden? Dat is pas echt een verrassing.'' Een voordeel wilde de buitenvelder van Kinheim het niet noemen, dat Zuid-Korea in plaats van Japan morgenavond in Rotterdam de tegenstander is in de halve finale. ,,We zijn in de winning mood en moeten nu met niets minder genoegen nemen dan een finaleplaats. Maar we moeten Zuid-Korea niet onderschatten. Het is een gevaarlijke ploeg waartegen we wel op achterstand zijn gekomen'', herinnerde Rombley zich de 6-2 overwinning op de Aziaten in de groepsfase.

Ook aangewezen slagman Sharnol Adriana waakte voor onderschatting en sprak van ,,een moeilijke tegenstander''. Toch overheerste opluchting bij de profspeler in Mexicaanse dienst. ,,Ik ben wel blij met Zuid-Korea. Normaliter verwacht je toch Japan in de halve finale. Ik heb ze niet zien spelen dit WK, maar Japan is een heel sterk land'', wist Adriana. In `verstoppertje spelen' van de Zuid-Koreanen, in de groep van Nederland geëindigd op een bescheiden vierde plaats, geloofde Adriana niet na de stunt tegen Japan. ,,Dan zouden ze het risico hebben gelopen dat ze de kwartfinales hadden gemist'', vond Adriana, die de overwinningsstemming in het Pim Mulier Stadion en de vele schouderklopjes van de fans rustig onderging.

Bondscoach Robert Eenhoorn weigerde zich evenmin mee te laten slepen in de euforie die zich meester maakte van het dolenthousiaste publiek in Haarlem, na de onverwacht groot uitgevallen overwinning op de Puerto-Ricanen. Met zijn gedachten was Eenhoorn, in stilte nagenietend van het machtsvertoon van zijn ploeg, nog niet bij de halve finale. ,,Japan of Zuid-Korea? Het is gewoon een sterke Aziatische tegenstander'', meende Eenhoorn, die geen voorkeur wilde uitspreken. Zichtbaar ontroerd had Eenhoorn zijn spelers een kwartier eerder, na afloop van het duel, gefeliciteerd met de historische prestatie.

Tot zijn tevredenheid constateerde de bondscoach dat zijn ploeg, die dit WK in ongekende vorm verkeert, opnieuw een goede wedstrijd had gespeeld. ,,Het is het hele toernooi al hetzelfde liedje. Alles klopt gewoon.'' Eenhoorn wees daarbij op het wederom sterke Nederlandse veldspel in de kwartfinale, in combinatie met goede pitching en een slagvaardige aanval. ,,De jongens spelen agressief. Tegen Puerto Rico konden we makkelijk scoren en zijn we geen moment in problemen geweest'', zei de bondscoach die de invloed van het thuispubliek op de goede prestaties van Nederland dit toernooi niet vergat te noemen.

Juichend, schreeuwend en meezingend met Nederlandse smartlappen `begeleidden' de 4.500 fanatieke toeschouwers in het uitverkochte Pim Mulier Stadion de honkbalploeg gisteravond op weg naar de halve finale. Vooraf was Puerto Rico als een gevaarlijke outsider bestempeld, maar al in de tweede inning kregen Percy Isenia en Sharnol Adriana het publiek van de banken. Achter elkaar sloegen beide spelers de bal – met lege honken – het stadion uit voor een solo-homerun: 2-0.

De feestvreugde op de tribunes was compleet toen Nederland in de derde inning uitliep naar een 6-0 voorsprong door rake klappen van achtereenvolgens Duursma (tweehonkslag), Rombley (driehonkslag), Kingsale, Coffie en catcher De Jong. Het Nederlandse slaggeweld vormde aanleiding voor de Puerto-Ricaanse coach Pena om zijn startende werper Arroyo een verdere lijdensweg te besparen en hem van de heuvel te halen. Reliever Roman kreeg direct twee runs tegen te verwerken. Hij hield de schade voor Puerto Rico daarna beperkt, maar zijn opvolger Martinez moest Nederland in de zevende inning opnieuw twee runs toestaan: 8-0. In de achtste inning, met closer Pizarro op de werpersheuvel, bepaalden de Nederlandse slagmannen de eindstand op 10-0.

Behalve een ontketende slagploeg en een foutloos veld maakte startend werper Diegomar Markwell, die in de groepsfase in de gewonnen wedstrijden tegen Zuid-Korea en Canada ook op de heuvel begon, het verschil voor Nederland.

Terwijl Puerto Rico vier werpers versleet, gooide Markwell de wedstrijd in zijn eentje uit. De werper van Neptunus kreeg slechts twee honkslagen in acht innings en werd uitgeroepen tot meest waardevolle speler. Eenhoorn, zeer ingenomen met de pitching van Markwell, zei het nog maar eens: ,,Goede startende werpers vormen de basis.''