Overheid moet op eigen benen leren staan

Een helder stuk van de heer Meiresonne, `Iedereen op eigen benen', (NRC Handelsblad, 13 augustus). Als deze frisse en pragmatische manier van politiek bedrijven (kernachtige beschrijving van probleem en oplossing) de toekomst wordt, laat de toekomst dan maar komen.

Wel gaat Meiresonne er iets te snel vanuit dat de gemiddelde Nederlander over voldoende geld zou beschikken. Hij noemt als voorbeeld de drukke winkelcentra op zaterdag. Ik vermoed dat dit te optimistisch is. Wie tegenwoordig bijvoorbeeld een beetje normaal wil wonen, is minimaal beleidsmedewerker of heeft een functie met dito salaris. Iedereen op eigen benen is een mooi streven, maar voor velen financieel niet haalbaar.

Dat komt inderdaad door de hoge overhead in Nederland. En sinds de privatiseringsgolf, nu dus ook veel persoonlijke vaste kosten (zorg, onderwijs, telefoon/internet, bekeuringen, boodschappen). Er wordt tegenwoordig dus dubbel `belasting' betaald. Het geklaag en gezeur is dus deels terecht.

De oplossing: naast een hervorming van het verzorgingsstelsel zou ook de overheid op eigen benen moeten gaan staan. In de gezonde politiek van de 21ste eeuw zou iedereen die van publiek geld betaald wordt constant (bijvoorbeeld jaarlijks) onderhevig moeten zijn aan een redelijke kosten-batenanalyse. Politici, ambtenaren, juristen, bestuurders, politie, wetenschappers: degenen die negatief uit deze analyse komen, moeten hun heil elders zoeken, salaris inleveren of overstappen naar de private sector. Verder valt te denken aan meer maximumsalarissen en het afschaffen van veel regelingen (wachtgeld, bonussen, declaraties).