`Sex and the city', maar dan echt

`Vergeet Sex and the City', zegt het promo-materiaal van Mr. Right, maar deze documentaire laat de beroemde televisieserie juist niet vergeten. Feit en fictie blijken in het New Yorkse dating circuit verbazend dicht bij elkaar te liggen. ,,If I do not end up married, I want to marry myself'', zegt een vrouw tijdens een tea op een New Yorks dakterras. ,,Waarom hebben alleen vrouwen die trouwen recht op servies?''

Mr. Right volgt drie New Yorkse vrouwen in hun zoektocht naar een man. Ze hebben dates, ze proberen het via internet en via speeddating. Een van de vrouwen, Laurie Graff, heeft over haar ervaringen net een roman geschreven, You Have to Kiss a Lot of Frogs (in het Nederlands vertaald als Gewoon doorkussen). Een ander doet de public relations voor platenmaatschappijen. Lionel Ritchie vindt dat ze maar eens ontslag moet nemen, want in de muziekbusiness kom je nooit een goede man tegen.

Daten blijkt in Mr. Right, gemaakt door de Nederlandse regisseur Dree Andrea, een vermoeiende sport te zijn geworden, die vaak weinig oplevert. Aardig van de documentaire is dat niet alleen de vrouwen, maar ook hun vriendinnen, moeders, vrienden en ex-vriendjes erin aan het woord komen, en de manier waarop dat gebeurt. In zwart-wit verschijnen kleine talking heads op de in kleur gefilmde straten van New York, waar Laurie haar hond uit laat en Leigh de rok van haar witte jurk boven een metrorooster laat opwaaien.

De teksten zijn een mengeling van Freudiaans gebabbel, romantisch gebakvis en nuchtere analyse die je waarschijnlijk vooral in New York zult aantreffen. ,,Er zijn hier nu eenmaal meer mooie vrouwen dan in de rest van de wereld'', constateert een van de mannen, een uitspraak die vooral gestaafd wordt met een uitstapje naar de provincie, waar een zusje van Leigh woont. Zij is wel getrouwd.

Mr. Right. Regie: Dree Andrea. In: 13 bioscopen (Cinema Delicatessen).

    • Bianca Stigter