`The Ashes' eindelijk in Engelse handen

Na precies 16 jaar en 29 dagen hebben de Engelse cricketers `The Ashes' op de eeuwige rivaal Australië veroverd. De vijfde testmatch van de serie eindigde gisteren in een draw (gelijkspel). De Engelse aanvoerder Michael Vaughan en zijn ploeggenoten rekenden af met een nationaal trauma. Bijna twintig jaar waren de Australiërs onverslaanbaar in The Ashes, de cricketwedstrijd die sinds 1877 tussen beide landen wordt gespeeld.

In het decor van twijfelende scheidsrechters, spoedvergaderingen van cricketofficials en verwonderde spelers duurde het een eeuwigheid voordat het officiële resultaat van de wedstrijd in het Londense cricketstadion The Oval werd bekendgemaakt. De Australiërs wilden in de dreigende regen niet verder spelen.

Na de 335 runs van Engeland in de tweede innings was winst onmogelijk geworden in de beperkte speeltijd die restte. De Engelsen wilden niets liever dan stoppen en de bijna dertigduizend toeschouwers, die circa honderd euro voor een kaartje hadden betaald, snakten de hele dag al naar een leeg veld en bejubelden elke spelonderbreking als gevolg van de regen.

Een draw was immers voldoende voor Engeland om de begeerde Ashes weer in handen te krijgen. De reglementen schreven echter voor dat er gewacht moest worden op betere weersomstandigheden. Inmiddels waren ruim 100 van de in totaal 450 beschikbare overs voor de vijfdaagse wedstrijd verloren gegaan.

Het zal altijd de vraag blijven of de Australiërs met de uiteindelijk 145 gemiste overs een kans op de eindzege gehad zouden hebben. De Australische aanvoerder Ricky Ponting toonde zich een eerlijke verliezer: ,,Behalve in de eerste wedstrijd op Lord's was Engeland net iets beter'', sprak hij voor de BBC-camera's.

Ponting voelde de pijn van wat er de afgelopen twee maanden is misgegaan in Engeland. En als geen ander zal hij zich de blunder van Birmingham herinneren, waar hij na het winnen van de toss had gekozen voor eerst fielden. Dankzij deze taxatiefout kreeg Engeland de eindoverwinning bijna cadeau, of zoals de legendarische Engelse oud-cricketer en tv-commentator Geoff Boycott hierover in een krantencolumn schreef: ,,De grootste stomme en idiote fout die hij ooit in zijn leven heeft gemaakt''.

De dagen van Ponting als aanvoerder kunnen dan ook wel eens geteld zijn na deze trip van de golden boys. Zeker omdat hij de afgelopen weken enkele aanvaringen heeft gehad met Shane Warne, de absolute wereldster van de Australiërs.

Zelf speelde Warne een cruciale rol in de laatste wedstrijd met 12 wickets en een gemiste vangkans van Kevin Pietersen. De Zuid-Afrikaan in Engelse dienst redde Engeland op de laatste dag met 158 onbetaalbare runs, maar werd op 15 door Warne simpel gemist. Pietersen was overigens niet van plan Shane hiervoor te bedanken. Op een vraag daarover antwoordde hij op de BBC: ,,Ik miste zelf liefst 6 vangen in deze Ashes-serie en heb geen biertje van ze gezien''.

Debutant Pietersen toonde zich als een kind zo blij en liep voorop in de triomftocht die de crickethelden vanmorgen door Londen hielden op weg naar de heilige crickettempel Lord's, om daar de originele urn met The Ashes even aan te raken. De oudste trofee in de sporthistorie staat daar veilig achter kogelvrij glas en komt daar om veiligheidsredenen niet vandaan.

Aanvoerder Michael Vaughan moest het gisteren op The Oval dan ook met een replica van The Ashes doen. Sinds 1882 strijden Engeland en Australië om de beker die ontstond nadat een Engelse sportjournalist de dood van het Engelse cricket had aangekondigd in de Sporting Times. Het lichaam diende gecremeerd te worden en verzonden naar Australië.

Volgens de overlevering verbrandde men een bail (onderdeel van het wicket), waarvan de as in een urn werd gestopt. Die werd meegenomen door Lord Darnley, die enkele weken na de eerste cricketnederaag van de Engelsen met een team naar Australië afreisde. In 1998 zaaiden zijn erfgenamen echter verwarring door te zeggen dat de as slechts een verbrande voile was van zijn grootmoeder die tijdens die trip in 1882 door Australië in allerhaast vlak voor de overhandigingsceremonie werd aangestoken om toch iets te hebben.

En zo stond Vaughan vanmorgen in het historische cricketmuseam van Lord's met een stuk verbrand textiel in zijn handen. Voor de Engelsen maakte het niet uit. De thuiskomst van The Ashes op Lord's zal eeuwig verbonden blijven met Vaughan en zijn helden.

    • Geerhard de Grooth