Het beeld

In 1974 waren de media amper geglobaliseerd, en keken we in Nederland nog veel minder rechtstreeks mee met de Amerikaanse televisie. Ik herinner me wel de RAF en de moord op Aldo Moro door de Rode Brigades, maar nauwelijks beelden van de ontvoering en gijzeling van Patty Hearst door de Symbionese Liberation Army (SLA). Misschien waren die beelden hier destijds gewoon niet zo uitgebreid te zien.

ALs je het zou moeten samenvatten voor de generatie die alleen naar RTL Boulevard en SBS Shownieuws kijkt, dan ging het om het kidnappen van Paris Hilton door Al-Qaeda, na twee maanden van allengs meer met de terroristen sympathiserende levenstekens op geluidstape, gevolgd door een gastoptreden van het slachtoffer voor de beveiligingscamera van een Californische bank, waar ze met een mitrailleur stond te zwaaien. Patty Hearst (20), erfgename van een machtig conservatief krantenconcern, had zich bekeerd tot de ideologie van haar ontvoerders, noemde zich voortaan Tania naar een metgezel van Che Guevara, onderhield een seksuele relatie met kidnapper Willie Wolfe – strijdnaam Cujo – en deed actief mee aan een overval.

In de imposante documentaire van anderhalf uur Guerrilla: The Taking of Patty Hearst van Robert Stone uit 2004 is dat stukje film van de beveiligingscamera te zien. Een politieman vertelt dat hij haar optreden daar had voorgelegd aan liplezers, die haar tekst verstonden als: ``I am Tania. Up, up, against the wall!'', gevolgd door een Engels woord van vier letters dat met een f begint. Het maakt Patty Hearsts latere verweer voor de rechter dat ze alles onder dwang had gedaan niet erg aannemelijk. Ze werd veroordeeld tot zeven jaar, waarvan ze 22 maanden uitzat. Haar moeder bracht het proces terug tot `een juridisch probleempje', en ook in andere opzichten keerde het zwarte schaap, zoals wel meer rebelse babyboomers, terug in de schoot van de familie, zelfs al speelde ze gastrollen in een aantal cultfilms van de subversieve John Waters.

De documentaire van Stone vertelt minder over de bijdrage van de mediaverslaggeving aan het terrorisme van de jaren zeventig dan over het ontstaan van mythen, mede onder invloed van films. Stone toont fragmenten van Errol Flynn als Robin Hood, omdat een voormalig SLA-lid zegt dat hij daar als kind sterk door was beïnvloed. Een losprijs van twee miljoen moest door pa Hearst, de zoon van het model voor Citizen Kane, worden besteed aan voedseluitdeling onder de armen. De radicalen keken naar revolutionaire films, maar ook naar Omar Sharif als Che en Costa-Gavras' État de siège over de Tupamaros in Uruguay, een ander mythisch voorbeeld.

In Premtime (NPS) was vorig seizoen een Rotterdammer te zien, verdacht van geweldpleging op de school van zijn zoon, die zich verkleed als Robin Hood bij de politie aangaf. De gewapende bendes in het overstroomde New Orleans moeten zich hebben gedragen naar het voorbeeld van post-apocalyptische speelfilms als Mad Max en Waterworld. Als je goed kijkt naar Tania en haar baret, dan zie je Faye Dunaway in Bonnie and Clyde.