Chronologie

22 juni 2000: Nienke wordt misbruikt en vermoord in het Beatrixpark in Schiedam. Haar vriendje Maikel wordt ook aangevallen, maar overleeft het.

24 juni 2000: Het signalement wordt bekend. Maikel heeft de dader gezien: het gaat om een blanke man, met een pokdalig, puisterig gelaat.

5 september 2000: Cees B. wordt aangehouden. Volgens de persofficier klopt zijn uiterlijk ,,enigszins'' met het signalement.

9 september 2000: Cees B. bekent de moord op Nienke, maar ontkent ook meteen weer.

14 november 2000: Uit onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) blijkt dat op het lichaam van Nienke geen DNA-sporen van Cees B. zijn gevonden. Wel is in nagelvuil van het meisje DNA-materiaal aangetroffen van een nog onbekende man.

7 december 2000: Het OM beweert tijdens de pro-formabehandeling dat op het lichaam van Nienke twee haren zijn gevonden die passen in het `haarpalet' van Cees B.

5 april 2001: Begin van de rechtszaak tegen Cees B. Hij ontkent nog steeds en verklaart dat zijn eerdere bekentenis ,,onder druk'' heeft plaatsgevonden. Wel bekent B. dat hij vaak door het Beatrixpark in Schiedam heeft gezworven op zoek naar jonge kinderen. Dat het signalement niet klopt, komt volgens het OM doordat Maikel ernstig getraumatiseerd was.

15 mei 2001: Het OM eist 18 jaar cel plus tbs met dwangverpleging tegen Cees B. Hem wordt doodslag, poging tot doodslag en verkrachting ten laste gelegd. De eis is voornamelijk gebaseerd op een verklaring van B. zelf.

20 mei 2001: Misdaadverslaggever Peter R. de Vries plaatst vraagtekens bij het verloop van het rechercheonderzoek.

29 mei 2001: Cees B. wordt veroordeeld conform de eis en gaat in hoger beroep.

21 december 2001: Het Haagse gerechtshof bepaalt dat er nieuw onderzoek moet komen naar het DNA-materiaal dat op het lichaam van Nienke is gevonden.

13 februari 2002: Begin van de zaak in hoger beroep. Advocaat Taekema noemt het nieuwe DNA-onderzoek ,,onvolledig''. Niet alle voorwerpen zouden op DNA-sporen zijn onderzocht.

22 februari 2002: Justitie eist in hoger beroep zeventien jaar cel plus dwangverpleging tegen Cees B.

9 maart 2002: Cees B. wordt ook in hoger beroep veroordeeld tot achttien jaar cel en tbs met dwangverpleging. Advocaat Taekema kondigt aan in cassatie te gaan en eventueel door te procederen tot het Europese Hof.

4 september 2002: Taekema neemt advocaat G. Spong in de arm voor het cassatieberoep tegen het arrest van het gerechtshof.

15 april 2003: De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep.

2 mei 2003: Advocaat Taekema kondigt aan naar het Europese Hof te stappen. Advocaat Spong vraagt de Hoge Raad de zaak te heropenen.

8 september 2004: De Hoge Raad weigert de zaak te heropenen, omdat Spong ,,geen nieuwe feiten'' zou hebben aangevoerd.

17 september 2004: De politie start een nieuw onderzoek naar de moord. Aanleiding is het feit dat de politie nieuwe informatie heeft gekregen die in de richting wijst van een andere verdachte dan Cees B. Wik H., die voor een ander misdrijf werd aangehouden, zegt de moordenaar van Nienke te zijn. Later trekt hij zijn bekentenis weer in.

11 november 2004: Peter R. de Vries meldt in zijn tv-programma dat er wel tips over H. bij de politie waren binnengekomen, maar dat er niets mee werd gedaan.

10 december 2004: DNA-onderzoek wijst uit dat Wik H. de dader is. Cees B. wordt vrijgelaten en eist een miljoen euro van de staat.

27 april 2005: Wik H. wordt veroordeeld conform de eis: twintig jaar cel plus dwangverpleging.

5 september 2005: In het tv-programma Netwerk wordt de beschuldiging geuit dat het OM en het NFI met opzet bewijs hebben achtergehouden. Minister Donner (Justitie, CDA) moet de Tweede Kamer opheldering geven.

6 september 2005: Topman H. Brouwer van het OM ontkent in het tv-programma Nova de beschuldigingen. Wel zegt hij dat er ,,onmiskenbaar fouten gemaakt'' zijn in de afwikkeling van de moordzaak.

7 september 2005: In een brief aan alle hoofdofficieren erkent het OM dat het mededeling had kunnen doen van DNA-sporen, aangetroffen op het lichaam van Nienke, die niet van Cees B. zijn.

12 september 2005: Rotterdamse rechters concluderen dat ze bij twijfel zelfstandig onderzoek moeten gelasten en niet te veel bewijskracht moeten ontlenen aan de bekentenis van een verdachte.