Nederlands-Marokkaans concert succes

Het eerste Nederlands-Marokkaanse concert SOUK trok gisteravond in Amsterdam een groot en gemengd publiek met veel Marokkaanse van jongeren.

De spot belicht veertien mannen en vrouwen die schouder aan schouder klaaglijk zingen en op en neer bewegen. De mannen in witte kaftan en tulband, de vrouwen in gele jurken. Ze zingen traditionele Ahidous, repetitieve muziek uit het Midden-Atlas gebergte. Dan verschijnt hun leider Muha Hussein, 89 jaar oud, met tulband en cape met lange puntcapuchon. De grijsaard zweept zijn koor op, dat onder daverend applaus tot een muzikale climax komt. Op het podium erachter kijken de musici van het orkest Holland Symfonia in het duister toe.

SOUK, Dutch Moroccan Music Experience, trok gisteravond zo'n 1.500 mensen naar het Concertgebouw in Amsterdam. De bekende chaabi-zanger Moustapha Bourgogne, de jonge zangeres Oumnia, en de Marokkaanse Jantje Smit, Douzi, wisselden optredens van het Nationale Ballet, jazzpianist Michiel Borstlap en Holland Symfonia af. Het feest duurde van zeven uur tot middernacht. Pas vanaf half negen werd er alcohol geschonken, als compromis om zowel moslims als niet-moslims tegemoet te komen. Op de meeste Marokkaanse feesten is helemaal geen alcohol.

Vorige week besloot het organiserende Entrée, de jongerenafdeling van het Concertgebouw en het Concertgebouworkest, het geplande optreden van Spinvis te annuleren, omdat hij in een van zijn nummers spreekt over `het mes van God', dat te veel associaties zou oproepen met de moord op Theo van Gogh. De organisatie wilde de bezoekers niet confronteren met iets negatiefs.

Ondanks het Marokkaanse thema, was de grootste rol weggelegd voor Holland Symfonia dat klassieke muziek speelde van Stravinsky en De Falla, en Michiel Borstlap, die de arrangementen met de gastmuzikanten jazzy aan elkaar speelde. De populaire Marokkaanse artiesten – chaabi bijvoorbeeld is echte volksmuziek –kwamen beurtelings op het podium om een nummer te spelen met het orkest. De enige klassiekere artiest uit Marokko was zangeres Oumnia, maar haar Arabische vocale techniek werd soms overstemd door het orkest.

De Nederlands-Marokkaanse schrijver Khalid Boudou droeg eigen teksten voor, ondermeer een stuk uit uit zijn roman Het Schnitzelparadijs, waarvan de verfilming vorige week in première is gegaan. Later op de avond draaiden dj Saïf, bekend van de Marokkaanse Marmoucha-avonden in Paradiso, en C-Mon & Kypski. De breakdancegroep Illusionary Rockaz trad op en bij het optreden van het nu twintigjarige wonderkind Douzi sprongen een paar Marokkaanse en Nederlandse kinderen het podium op.

Een hoogtepunt en metafoor voor de avond was een pas de deux op muziek van Arvo Pärt van dansers van het Nationale Ballet, die het publiek betoverde en de voorstelling in zoog. De onstuimige donkere danser spartelde, de sierlijke melkwitte danseres danste, om elkaar daarna te volgen, niet synchroon, maar wel duidelijk samen.

Door de gangen van het Concertgebouw liepen stijlvol geklede Marokkaanse jongeren. Een enkel meisjes droeg een hoofddoek. Dankzij de flinke jongerenkorting op de dure kaarten was het vol. Het publiek was jong en bestond voor negentig procent uit Marokkanen. De intensieve marketingcampagne via Marokkaanse sites, verenigingen en in Amsterdamse wijken heeft haar vruchten afgeworpen. Volgens Laura Smeets van de organisatie was dat niet makkelijk. ,,Marokkanen zijn toch moeilijker te bereiken.'' Een vervolg is na dit succes wenselijk, maar voor volgend jaar is er geen subsidie. ,,Misschien het jaar daarop weer.''