Reacties 1

In `Het verhaal van ...' vertelde de Iraakse dichter Salah Hassan vorige week over zijn gedichte e-mail aan Allah en de hate-mail die hij terugkreeg. Zeven lezers reageerden. Twee reacties, te beginnen met een een gedicht dat via Jolijn den Os binnenkwam

Geachte dichter,

Haast ik mij u te verwittigen

van mijn oprechte deelneming. Ik ben

niet voor wie u mij aanziet, daar kan ik

kort over zijn.

Hoewel ik bij voortduring klaag

bij mijzelf, tot nog toe geen internet de hemel

moet het hebben van verzinsels,

zelfbegoocheling. Die mij prijzen,

misprijzen de mensheid; ik ben de oorspronkelijke

vergissing, moet ik u teleurstellen.

Mij is verteld dat uw Irak de wereld

is, die ik redden zou. Stel nu dat ik per

definitie in gebreke blijf. Stel dat u daarmee

leven kon, wat ik waag te betwijfelen.

Klaar bent u: Allah al even feilbaar.

Geloof het of niet, ik waardeer uw directheid

hogelijk: zelden kreeg ik een concretere vraag.

Neen; ik leef.

Maar wil mij verschonen als ik beken

de macht mij toegedicht

te kunnen missen als kiespijn.

Noem het lafheid; bedenk wel:

wij zijn het zelf, deze onmogelijke persoonsverwisseling.

Wij zijn even oud. Ik ben

met u. Ik ben U.

    • Jolijn den Os