Eilandspolder

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in Noord-Holland

Langs het mooiste stadhuisje in de omtrek, met een peperkoeken trapgevel voorzien van de koppen van vier wenende leeuwtjes dus helemaal in overeenstemming met het Soete Suikerbol-Holland van W.G. van de Hulst, verlaten we De Rijp. Het klassiek Noord-Hollandse dorp is schilderachtig op het kokette af. En hoezo die tuin bomvol kalebassen met een etalageheks d'rbij? Gelukkig wordt er ook geworven voor een Polderparty, met `André Hazes door Jelle Bleeker'.

Het asfalt, aanvankelijk glad en schoon en goed voor elke 6 minuten 1 passerende auto, wordt meer en meer getekend door plakken mest en houdt op. De schoenen krijgen natte neuzen, nu zijn de grasdijkjes aan de beurt. Hier is niemand, zelfs andere wandelaars laten verstek gaan.

Vandaag is er veel water om ons heen: sloten en slootjes, plassen, vaarten en vlieten (een vliet is, denk ik, een smalle versie van de vaart; maar de grens ligt vaag, dat geef ik toe). Het smiespelende riet, waarin rietzangers tekeergaan alsof ze geen vogels zijn maar piepende deurtjes, onttrekt meermalen het water aan het zicht. Hoorbaar blijft het altijd: door spetterend vechtende eenden, plonsvoeten van meerkoeten, het klagen van fuut-peuters.

Bij veel water zie ik altijd ook veel hemel, die valt dan beter op. Die hemel is nu gedrapeerd met cellofaan in rimpels en propjes, grijzig maar niet grijs, want omfloerst met dampdoorregen licht.

Ver valt hier uit te kijken, over enerzijds oneffen grasland vol dooie punten en anderzijds voetbalveldgladde weides, en brosse geschoren. Vee staat wijdverspreid. Verscholen achter een graspol volgt ons aan de overkant van de sloot een zwart-witte kat, het lichaam roerloos, de kop met een trage draai van meer dan 180 graden, naar het lijkt. Met bomen omhulde stolpboerderijen liggen wijd uit elkaar tegen een horizon met hoogspanningsmasten en in de nevel priemende torenspitsen.

Een mevrouw in een erg roze jack (trevira 2000, vermoed ik) maakt zich los uit een achterdeur. Ze beent haar erf af, staat stil bij de sloot achterom, klapt in haar handen, gebaart, schreeuwt. Scheldend vliegt een troep ganzen op. Een weiland verderop strijken ze weer neer. Die komen straks terug.

We passeren een boerderette, dozen oud papier bij het hek. Man duikt erin, vist er het jaarverslag van `De Reddingboot' uit. Hij gaat staan lezen. En lezen. En lezen.

De zon schijnt door de nevels, de wind waait stevig.

Man leest door. ,,Interessant,'' mompelt hij.

15 km.

Tocht `Noord-Holland nr. 3 uit: Manuel Dekkers en

Marian Kingma i.s.m. SNP: De mooiste wandelingen

in Nederland.

Uitg. Van Reemst,

Houten, 2004.

    • Joyce Roodnat