Dierenmishandeling in Oostvaardersplassen

Ondersteund door zijn belangrijke functies verwijt Hans Hopster de voorzitter van de Raad voor Dierenaangelegenheden de discussie over het beleid in de Oostvaardersplassen te frustreren (Opinie & Debat, 3 september). Deze nam terecht de zwaar beladen kwalificatie `concentratiekamp' in de mond (NRC Handelsblad, 13 juli).

Begin jaren '80 kreeg ik inzage in een advies van de Natuurbeschermings Raad. Hierin werd aangedrongen om de meest schrijnende gevolgen van het natuurbeleid in de Oostvaardersplassen buiten het zicht van het publiek te houden teneinde ongewenste reacties op het beleid te voorkomen. Commentaar over dit onfrisse advies wordt overgelaten aan de lezer.

Het gebied Oostvaardersplassen heeft een oppervlakte van ongeveer 4 à 5.000 hectare vaste grond met daarop een overpopulatie van rundvee en paarden. Zij hebben permanent honger. Een raster maakt de natuurlijke trek naar betere gronden onmogelijk. Naar zeggen lukt het een enkele maal om over het raster te komen waar nog gras tussen tuinderkassen te vinden is.

Paul Fentener van Vlissingen heeft op zijn landgoed `Letterewe' in Schotland (ongeveer 45.000 hectare) een team biologen, voorzien van de meest geavanceerde waarnemingsmiddelen, om de herten zo goed mogelijk te beheren. Het daaruit geresulteerde boek `A Highland Deer Herd and its Habitat' wordt van harte aanbevolen aan Hans Hopster en beheerders. Paul van Vlissingen liet een wandelspoor aanleggen met schermen voor slecht weer en overnachten. Er is geen omrastering. De dieren kunnen vrij trekken. Geen geheimzinnigheid, iedereen kan alles zien. Hoe lang nog duurt de kille onmenselijke dierenmishandeling in de Oostvaardersplassen?

    • J.W.M. van de Wall