Jozef van Wissem

Neem een zwaarmoedig tokkeltje van vier, vijf tonen. Zet je vingers op de herhaalstand, en introduceer af en toe een dynamisch accentje of harmoniewisseling. De belangrijkste verdienste van Objects in Mirror are closer than they appear, een solo-cd van luitist Jozef van Wissem, is dat hij laat horen dat het nog minimalistischer kan dan minimal music. Misschien bespiegelend en rustgevend, maar voor het grootste deel oersaai. Dat de composities palindromen zijn – ze klinken vooruit hetzelfde als achteruit – verandert daar weinig aan; `saai' wordt achterstevoren niet ineens `spannend'.

Van Wissem voegt flarden soundscape toe, opgenomen op Schiphol, in een poging het geheel het karakter van een meditatie op de moderne kosmopolitische samenleving te geven. ,,Op Schiphol geldt een rookverbod. Roken is alleen toegestaan in bars en restaurants'', klinkt het voor en tijdens de zesde compositie, Analogon, die verder uit enkele als kerkklokken alternerende noten bestaat. Hoe je ook probeert: het wil maar niet poëtisch worden.

Een bescheiden uitzondering is het gamelan-achtige Stichomythy, met een gastrol van percussionist Arnold Marinissen. Marinissen voegt aan het solipsistische getokkel een percussief contrapunt toe dat de compositie nét uittilt boven de rest.

Jozef van Wissem. Objects in Mirror are closer than they appear. (BVHaast 0905)

    • Jochem Valkenburg