Victorie na een lange lijdensweg

De Amerikaanse tennisser James Blake bereikte gisteren ten koste van de Spanjaard Tommy Robredo de kwartfinales van de US Open. Het verhaal van een sprookjesachtige comeback.

James Riley Blake is in alle opzichten dé sensatie van de US Open. De Amerikanen smullen van het verhaal van de 25-jarige tennisser die na een rampjaar waarin hij een nekwervel brak, verlammingsverschijnselen in zijn gezicht kreeg en zijn vader zag sterven, de laatste acht op Flushing Meadows wist te bereiken. In de kwartfinales wacht the comeback man een gevecht met een andere publiekslieveling in New York: de 35-jarige Andre Agassi.

Nog voordat Blake tegen Tommy Robredo het laatste punt maakte, kreeg hij al een staande ovatie van het publiek in het Arthur Ashe Stadium. Op het moment dat de tennisprof de scheidsrechter `game, set and match, Blake' hoorde zeggen, gooide hij zijn racket op de grond en sloeg de handen voor zijn gezicht. Nog geen jaar geleden dachten velen, inclusief Blake zelf, dat zijn tennisloopbaan voorbij was. Nu sloten de Amerikanen hem onder luid gejuich als een nieuwe volksheld in de armen.

Het verhaal van Blake laat zich vergelijken met dat van de wielrenner Lance Armstrong. De zevenvoudig Tourwinnaar wist teelbalkanker te overwinnen en keerde sterker dan ooit terug. Armstrong tekende zijn ervaringen op in het boek It is not about the bike. Blake zou een bestseller kunnen schrijven als hij zijn persoonlijke rampjaar 2004 zou laten vastleggen onder de titel It is not about the racket.

De lijdensweg van Blake begon vorig jaar toen hij te horen kreeg dat zijn vader maagkanker had. Toch wilde zijn vader dat hij en zijn oudere broer Thomas zouden blijven tennissen. Kort daarop sloeg in mei 2004 het noodlot opnieuw toe tijdens een training in Rome met zijn collega-prof Robby Ginepri. In een uiterste poging een bal te halen, sloeg Blake met zijn hoofd tegen een metalen paal. De donkere atleet bleek een nekwervel te hebben gebroken. De kans dat hij ooit nog zou kunnen tennissen werd door artsen klein geacht.

Achteraf is Blake blij dat hij door de blessure de laatste maanden van zijn vaders leven van dichtbij kon meemaken. Op 3 juli vorig jaar stierf zijn vader. Amper een paar weken later maakte Blake een wonderbaarlijke rentree. Kort daarna werd hij op een ochtend wakker met verlammingsverschijnselen in zijn gezicht. Hij bleek te zijn getroffen door een gordelroosvirus in zijn oog. Blake moest nachten achtereen met een open linkeroog slapen. Opnieuw betwijfelden artsen of hij ooit nog aan topsport kon doen. Aanvankelijk voorspelden zij dat het herstel zo'n anderhalf jaar zou duren.

In januari van dit jaar keerde Blake wederom veel sneller dan verwacht terug op het hoogste podium. Het was het begin van een sensationele comeback die nu op de US Open fabelachtige vormen aan begint te nemen. Vorige week beleefde de in de staat New York geboren Blake al een emotioneel moment toen hij voor het oog van zijn familie en vrienden het toernooi in New haven op zijn naam schreef.

De toernooiorganisatie in New Haven reserveerde tijdens het evenement een tribuneblok voor de fanatieke aanhang van James. Dit zogenoemde J-block is tijdens de US Open opnieuw bij elke partij van Blake aanwezig. Zaterdag vierden ze de verrassende zege op Rafael Nadal en gisteren schreeuwden ze Blake na een moeizaam begin naar een zege tegen Tommy Robredo. `Let's go Blake, here we go!', klonk het toen Blake de eerste set verloor. En ook in de tweede set pakte Robredo het initiatief en kreeg hij een setpoint. Blake vocht zich echter knap terug, en wist de partij te kantelen. Na twee uur en 23 minuten stapte de voormalige student van Harvard als winnaar van de baan.

,,See you in the quarters, James'', riepen de Blake-fans na de overwinning in vier sets: 4-6, 7-5, 6-2 en 6-3. Blake sloeg als dank een tennisbal naar de box met supporters. ,,Ik ken al die mensen persoonlijk, het zijn de mensen die mij zeer na aan het hart liggen'', legde Blake op Flushing Meadows uit. ,,Ze waren er toen ik geblesseerd was, toen mijn vader ziek was en toen ik met een misvormd gezicht rondliep. In die moeilijke tijden hebben ze me nimmer in de steek gelaten. Nu het met mij weer goed gaat, verdienen ze het om er ook bij te zijn.''

Blake probeerde na de overwinning met beide benen op de grond te blijven staan. Hij kan het succesverhaal helemaal compleet maken als hij morgen Agassi weet te verslaan. Blake won in 2002 in de halve finale van Washington al een keer van de Amerikaanse tennisveteraan. Destijds was Blake echter een geheel ander mens op de baan. ,,Ik ben vorig jaar echt volwassen geworden'', stelde Blake gisteren. ,,Ik had die ontwikkeling nooit op een tennisbaan door kunnen maken. Ik weet wat ik wil. Ik zit niet in een Hollywood-script. Ik wil slagen als tennisser.''

    • Koen Greven