IJslolly's

In Marmaris even aan land gegaan. Onzekere tred: zeebenen. Internetcafé opzoeken voor een blik in de mailbox? Verleidelijk om de box de box te laten. Nog verleidelijker toch een kijkje te nemen. Bij wijze van contrast: lang leve de onbereikbaarheid. Een Duitse journaliste wil een reactie op de beschuldigingen aan het adres van Armstrong. L'Équipe had bewezen dat hij tijdens de Tour van 1999 stiekem van de epo had gesnoept. Het was zwaar weer op de sportpagina's, schreef ze.

Zo, zo, dacht ik, het is ze dan eindelijk gelukt. Je kon er op wachten. Verder dacht ik niet veel. Ik ging terug naar de schuit. Even later bevond ik me in een peilloze blauwheid. Het hout kraakte en de dieselmotor blies. Ik zou het later wel allemaal nalezen in de oud geworden kranten.

Die journaliste had niet overdreven. Gisteravond boog ik me over de Armstrong- lectuur – een enorm pak papier. Wrangheid, teleurstelling, opluchting, leedvermaak, een breed scala van emoties steeg op de analyses en de opiniestukken. Boosheid ook. Op de Franse goochemerd die codes op flesjes aan een naam wist te koppelen. ,,De doelbewuste beschadiging van Armstrong''. Complottheorieën.

Een gewetensvraag. Het is 1999, epo-gebruik is verboden, maar kan nog niet worden opgespoord. Wat doet u? Het wondermiddel weigeren? Afzien van een miljonairsstatus? Of stilletjes uit de kermis van de topsport stappen?

Ik heb eens een theorie ontwikkeld over de grote kampioenen uit het wielrennen. Mensen als Merckx, Coppi, Indurain, Hinault, hoeven zich niet te drogeren. Het zijn de geluksvogels, begiftigd met een machine die niet te verbeteren is. Al zou het mogelijk zijn om met gentechnologie een supermens te produceren, dan krijg je geen betere resultaten dan een Merckx, een Coppi, of een Armstrong. Het wordt dan dringen aan de top, maar dat is een ander verhaal.

Lijkt het er op dat ik Armstrong vrijpleit? Ik twijfel niet aan de uitkomsten van het onderzoek. Natuurlijk niet. Maar in het geval Armstrong plaats ik epo- gebruik eerder in de categorie pijnbestrijding. Een pilletje voor een rustige nacht. Een mentaal steuntje in de rug. Armstrong heeft grotere misdaden op zijn naam staan: het uitrekenen van succes, het uitsluiten van het toeval. Onder het management van Armstrong is de Tour veranderd in een plooibare bagatel.

Grappige reacties in de Duitse kranten. Bild roept Jan Ullrich op namens alle ,,niet-oplichters'' te protesteren bij de hoogste instanties. Deze redenatie: als Armstrong in 1999 betrapt zou zijn op sportief bedrog, dan had hij in 2000 en 2001 niet mogen rijden, en dan was der Jan twee jaren het mannetje geweest. Het is duidelijk, Bild ziet der Jan als `schone' kampioen, Duitsland is door Armstrong bestolen.

Een belangrijke en intrigerende vraag werd door deze krant gesteld aan Lon Schattenberg, voorzitter van de medische commissie van de UCI. ,,Wiens eigendom is urine en bloed die zijn afgestaan voor dopingcontroles?'' Verspreid over diverse laboratoria van de wereld liggen tot ijslolly's ingevroren urine- en bloedstalen als bommetjes onder reputaties. Geen prettige gedachte voor die reputaties.

    • Peter Winnen