`Hier ligt Vera', staat er

Veel van de doden na orkaan Katrina zijn nog niet geborgen. De meesten zijn ook nog niet geïdentificeerd en het is de vraag of dat straks nog zal kunnen.

Dagenlang was ze gewoon een lichaam op straat. Weer een lichaam. Totdat iemand haar de naam Vera gaf en haar een soort begrafenis gaf. Vera ligt in een provisorisch graf. In een desolaat parkje, op de hoek van Magazine Street en Jackson Avenue, is het graf met bakstenen afgezet. Eroverheen is een wit laken gespannen, waarop met een verfspuit de laatste eer wordt bewezen aan de vrouw: ,,Hier ligt Vera, God helpe ons''.

Deze Vera is Elvira Smith, 65 jaar oud, zo melden persbureau AP en de Britse krant The Independent. Getrouwd met Max Keene, 59. Elvira is vijf straten verderop om het leven gekomen. Keene, die met ontbloot bovenlijf en een klein baardje op de veranda van zijn eenvoudige woning zit, zegt dat hij zijn vrouw voor het laatst heeft gezien op maandag, nadat de orkaan Katrina toesloeg.

Ze was op weg naar de supermarkt. ,,We wisten dat de winkel zou gaan sluiten en we wilden niet zonder eten komen te zitten'', zegt Keene tegen de verslaggever tegen The Independent. In de krankzinnige nasleep van de orkaan werd Smith vlakbij de winkel aangereden. De bestuurder van de auto ging er meteen vandoor.

De volgende dag, zegt Keene, ging hij haar zoeken. Toen hij het lichaam van zijn vrouw vond heeft hij er een laken over gelegd. Hij wilde daarna niet meer teruggaan naar de plek. Hij heeft wel de politie gesproken. ,,Ik vroeg ze om haar lichaam weg te halen'', citeert The Independent. ,,Maar die zeiden me dat ik als de donder moest wegwezen. Het was donker en ze zeiden dat iedereen de straat moest verlaten.''

Op zaterdag zat Keene op zijn veranda, zo vertelt hij, toen een man langskam met nieuws. ,,Een vent, die John heet maar die ik niet eens ken, kwam langs en zei: `Ik heb zojuist Elvira begraven in het park.' Ik had de man nog nooit gezien en ik zal hem waarschijnlijk ook nooit meer zien. Maar ik heb hem gezegd dat ik het waardeerde'', citeert persbureau AP.

Max en Vera noemden zich weliswaar man en vrouw, maar ze waren nooit formeel getrouwd, schrijft The Independent. Ze woonden al 25 jaar samen. Toen ze elkaar leerden kennen werkte zij als serveerster in een bar en hij op een booreiland voor de vele oliemaatschappijen die in de Golf van Mexico zitten.

De meeste doden van orkaan Katrina hebben nog geen namen. De meeste lijken zullen zo zijn vergaan op het moment dat ze worden gevonden, dat ze wellicht nooit meer geïdentificeerd kunnen worden. Ze stierven in de overstroomde straten in the Big Easy, op de stranden en in huizen op het platteland van Mississippi.

Sommige doden zijn wel bekend, schrijft AP. Iemand die zeven maanden strijd in Irak overleefde, werd gedood bij het huis waar hij als kind al woonde. Een 80-jarige vrouw overleed toen ze op de slaapkamer op de eerste verdieping van het huis in een stoel zat; ze werd geraakt door een boom die door het dak heen viel. Een man die tijdens de orkaan snel naar zijn auto rende om zijn mobiele telefoon op te laden, moest dat met de dood bekopen.

Deze mensen vonden op even onvoorspelbare als plotselinge wijze de dood. En de doden zijn niet het slachtoffer van de orkaan. Ook Vera niet, zo benadrukt Keene. Ze zijn gestorven in de wrede nasleep van Katrina.

Sommige buurten liggen, zo schrijft de Britse krant, bezaaid met lijken. Patrick McCarthy, een gepensioneerde elektricien, was een van de mannen die meehielpen Vera te begraven. Tegen The Independent zegt hij: ,,Als je een symbool voor falen wilt, beter dan hier zul je het niet vinden. Iedereen zou begraven moeten worden. Dit is een belediging voor onze beschaving.''