Het beeld

Eerst was er de hype dat Talpa begon met uitzenden en de publieke omroep zou wegvagen, en toen kwam de hype dat de kijkcijfers van Talpa tegenvielen. In feite haalde de nieuwe zender van John de Mol in haar derde week een marktaandeel van 9,4 in de avonduren, maar net onder de voor het einde van het eerste seizoen nagestreefde tien procent.

Kijkcijfers, marktaandelen en penetratie lijken het enige waar je een commerciële zender op mag beoordelen. Toch valt er na drie weken al meer over te zeggen. Bij voorbeeld dat de andere zes commerciële zenders zich over Talpa meer zorgen moeten maken dan de drie publieke. Dat de ambities en de energie van de nieuwe zender Talpa uiteindelijk tot marktleider zullen maken. En dat Talpa bij uitstek moderne en gedurfde keuzes doet. Zo staan vrijwel alle programma's snel op de website `Programma gemist' (www.talpa.tv), die minder technische perikelen oplevert dan het omvangrijker www.uitzendinggemist.nl van de publieke omroep. RTL en SBS doen niet of nauwelijks aan zulke service. Ook wordt bijna alles van Talpa op breedbeeldformaat aangeboden, in tegenstelling tot een fors deel van het publieke pakket.

De maandagavond ontwikkelt zich tot Talpa's interessantste. Gisteren begonnen Barend & Van Dorp aan hun ererondje voor het afscheid: een seizoen nieuwe dagelijkse programma`s, die zich alleen in de tune onderscheiden van wat er bij RTL werd gemaakt. Aan het wekelijkse Expeditie Robinson valt per definitie meer te beleven dan aan het dagelijkse Big Brother. In beide gevallen peutert de redactie met gemene opdrachten aan de zielen van een gezelschap met elkaar opgesloten telegenieke onbekenden, maar het bouwen van een vlot in Maleisië is spannender dan dat eindeloze rondhangen en over elkaar roddelen en speculeren. Gisteren was de grote retorische vraag van Big Brother: ,,Gebruikt Chantal Menno om Ingrid en Dido uit elkaar te drijven?''

Het gewaagdste en beste wat Talpa tot nu toe biedt is de serie Parels & Zwijnen, niet toevallig geproduceerd door Reinier Selen, die in de bioscoop met Van God los de Nederlandse gangsterfilm vernieuwde c.q. uitvond. Parels & Zwijnen gaat over bad cops, absint en sm-bordelen, en lijkt dus niet op Baantjer of Grijpstra en De Gier. Het is een vooral visueel aantrekkelijke, enigszins perverse fantasie in bloedrood en gifgroen, waarin meisjes van plezier worden gewurgd door De Bril (Stefan de Walle) en rechercheurs de rok van een heleboel geblinddoekte call-girls moeten optillen om een getatoeëerde vlinder op te sporen. Gisteren vormden spartelende benen van gehangenen het lugubere visuele leidmotief. Het scenario rammelt, net als in veel van de artistieke actiefilms waarvan de clichés effectief werden geplunderd, maar regisseur Diederik van Rooijen zet wel een voor Nederland nieuw genre neer, met glamour, sadisme en zoetgevooisde muziek (Bart Westerlaken).

Het grote probleem van Talpa vormt tot nu toe de vooravond, door de niet goed doordachte formules van de dagelijkse programma's Thuis en NSE, maar daarover een ander keer meer.

    • Hans Beerekamp