Echinaforce

Bij de jaarlijks terugkerende stammenstrijd over de werkzaamheid van homeopathische geneesmiddelen moet ik altijd even aan mijn moeder denken. Als ze nog leefde zou ze met één kort, laconiek statement de gemoederen tot bedaren hebben gebracht. ,,Natuurlijk werkt 't'', zou ze zeggen, ,,en als 't niet werkt: baat het niet, schaadt het niet.''

Dankzij haar rotsvaste vertrouwen in de homeopathie werd de Zwitserse natuurgenezer `dokter' Alfred Vogel een gewaardeerd raadsman bij alle kwalen in ons gezin. Wij hadden thuis een vuistdik boek van Vogel, een soort homeopathische bijbel, waarin vermeld stond met hoeveel door dokter Vogel persoonlijk uitgeperste wortelsappen elk kwaaltje – van droge bronchitis tot schele hoofdpijn – bestreden kon worden.

Bij mijn moeder had vooral het geneesmiddel Echinaforce een bijzonder gunstige reputatie. ,,Heb je al wat Echinaforce genomen?'' Het was bij ons een gevleugelde vraag. Je hoefde maar één keer te niezen of er stond al een flesje Echinaforce voor je onrustige neus. Nóg verstandiger vond mijn moeder het om bij wijze van voorzorg altijd Echinaforce te gebruiken – dan kon je nooit meer iets gebeuren.

Dat onze verkoudheden en andere aandoeningen van de luchtwegen gewoon doorgingen, alsof dokter Vogel abusievelijk steeds vruchtensap in plaats van wortelsap naar Nederland stuurde, stelde mijn moeder nooit teleur. ,,Dan had je maar eerder moeten innemen'', zei ze.

Nu de homeopathie weer eens in opspraak is gekomen, rees bij mij de vraag hoe het met Echinaforce intussen is gegaan. Bestond het nog wel? Ik kan iedereen, inclusief mezelf, geruststellen: het gaat met Echinaforce beter dan ooit. Echinaforce overleeft ons allemaal, zelfs zijn schepper die er overigens liefst 94 jaar mee is geworden nadat hij voorbij zijn tachtigste nog eens aan een tweede huwelijk was begonnen (is er een betere reclame denkbaar?).

Ik las ergens dat Echinaforce is uitgegroeid ,,tot het meest gebruikte vrij verkrijgbare homeopathische geneesmiddel in Nederland''. Ik heb meteen een flesje (pilletjes) gekocht: 13,75 euro! Al eerder was gebleken dat de portemonnee van dokter Vogel en zijn nazaten een soort lichaamsdeel was geworden dat nooit kou zou vatten.

Hoe kwam dokter Vogel aan dit wondermiddel?

Op zijn website staat dat hij op een studiereis door Amerika bij de Sioux-indianen de rode zonnehoed (echinacea purpurea) ontdekte. ,,Black Elk, één van de Sioux-indianen waar Vogel mee bevriend was geraakt, deelde met hem de eeuwenoude kennis over de bijzondere eigenschappen van de rode zonnehoed. Alfred Vogel raakte onder de indruk van de weerstandsverhogende eigenschappen en kreeg enkele zaden van de plant mee naar Zwitserland.''

Op een zwartwitfotootje poseert Black Elk, in vol indianenornaat mét een hoge veer op zijn kop, naast dokter Vogel. Helaas valt de dokter nogal uit de toon met zijn klederdracht: een korte broek boven sandalen. De pornografische aanblik daarvan zou zelfs het vertrouwen van mijn moeder in de homeopathie aan het wankelen hebben gebracht.

    • Frits Abrahams