Wynton Marsalis

Met de overstap naar het label Blue Note – hij speelde twintig jaar voor Columbia/Sony – lijkt Wynton Marsalis een punt te hebben gezet achter zijn ambities als klassiek trompettist.

Dat betekent niet dat hij modernist is geworden, blijkt uit zijn nieuwste cd, opgenomen voor een joelende fanclub in een theatertje in Manhattan. Het repertoire bestaat grotendeels uit standards waar langdurig in wordt gesoleerd. Om te onderstrepen dat het om een ouderwetse jazzplaat gaat, heeft Blue Note het oude logo op het schijfje gedrukt. Ook het feit dat saxofonist Wessell Anderson als `Warmdaddy' wordt aangeduid is een verwijzing naar de goeie ouwe tijd toen elke jazzheld immers een bijnaam had.

Dat Anderson niet kan tippen aan `Bird' of `Cannonball' is ras duidelijk; het betere solowerk komt van pianist Eric Lewis en natuurlijk Marsalis die in Green Chimneys verbazingwekkende hoogstandjes speelt. Ook in de ballad You don't know what Love is speelt hij verbluffend en refereert hij soms aan de legendarische Clifford Brown (1930-1956). Naar die laatste luisterde men met open mond, van Wynton Marsalis weet je dat ie alles kan.

Wynton Marsalis: Live at The House of Tribes (Blue Note 7243 4 77133 2 3)

    • Frans van Leeuwen