Ontbijten in het vagevuur

In een gotische kerk verkeert Joep Habets onder de wijn- en spijsclerus

De volksmond staat niet bekend om subtiliteit. Laten we de allitererende vunzigheid die de karakteristieke ingang van het Maastrichtse Kruisherenhotel krijgt toegedicht maar onvermeld laten. Bijzonder is hij wel, de met roodkoper beklede tunnel die leidt naar de gotische kerk in het voormalige kloostercomplex. Het Kruisherenhotel is de nieuwste parel aan het snoer van Zuid-Limburgse hotels en restaurants die Camille Oostwegel onder zijn hoede heeft , zoals Château Neercanne en Château Sint Gerlach. Zijn beproefde concept is een perfect gerestaureerd monument waarin restaurants en hotels van allure zijn gehuisvest. Zondag wordt het Kruisherenhotel officieel geopend, de festiviteiten beginnen gepast met een heilige mis in de Sint Servaas. Het Etenteam profiteerde van een `first last minute' aanbieding à raison van 198 euro tijdens het proefdraaien.

Binnen is meteen het dilemma van het behoud van monumentale grote ruimtes zichtbaar. Om de ruimte exploitabel te maken is extra vloeroppervlak noodzakelijk, maar het realiseren daarvan doet onvermijdelijk afbreuk aan de ruimte die juist behouden moest blijven. Als het dan toch moet gebeuren, dan is het hier erg mooi gedaan. Halverwege de gewelven ligt een vlammend rood gerande entresol, ruim los gehouden van de kerkmuren. Eronder zijn een spectaculaire, transparante wijnkelder en een wijnbar te vinden, alles in de stijl van het behagend modernisme.

Het Kruisheren is een katholiek gebouw gebleven, nu eens uitbundig, dan weer ingetogen zoals in de kloostergangen. Er valt van alles te ontdekken, loungeplekken in de zijkapellen, een door lichtkunstenaar Ingo Maurer ingerichte binnenplaats en een brutaal roestige nieuwbouw naast het poortgebouw. Het hotel is met design meubilair ingericht, het is nog net geen showroom.

Alles wat je zou wensen, en nog meer, is op onze hotelkamer aanwezig van een flatscreentelevisie en badslippers tot een gedicht van Hans Lodeizen en een crapaud in eigentijdse uitvoering. Het bad is groot en rechthoekig als een graftombe uit de oudheid.De kranen zijn design, dus de werking ligt absoluut niet voor de hand.

De wijnbar in het koor trekt, daar heeft zich de wijn- en spijsclerus verzameld. Langs de wanden staan banken met hoge, gestoffeerde rugleuningen in wuft rood. De wijnbar is wat krap bemeten in verhouding tot alle ruimte eromheen, maar dat geeft wel intimiteit. Door de indeling is het zien en gezien worden. Het publiek leent zich daartoe, overwegend young & beautiful In het begin voel ik me wat opgelaten. Dat gevoel ebt snel weg, niet in het minst door de voortreffelijke gastheer die met Belgische hoffelijkheid opereert.

Het draait hier om de wijn, daarbij worden bijpassende kleine gerechten geserveerd. Bij elkaar is het toch een hele maaltijd. We krijgen een mooi opgebouwde reeks wijnen voorgezet met afwisseling in herkomst en druivensoort. Een sauvignon blanc van Waterford uit het Zuid-Afrikaanse Stellenbosch, een riesling, een exquise Elzas Grand Cru, een Saint-Romain uit de Côte d'Or, een Australische grenache uit McLaren Vale en als begeleider bij het dessert een Siciliaanse zibibbo. Daarbij komen kleine gerechten, zoals kreeftensoep met melkroom, lamsvlees met hollandaisesaus en vanilleijs met rabarber. Het lijken simpele gerechten, maar stuk voor stuk zijn het wondertjes van verfijning. De jonge chef toont rijpheid in technisch vakmanschap en beheerste combinaties van smaken. Zo is de interactie tussen zeebaars, erwtjes en oestersaus perfect in al zijn eenvoud.

We ontbijten in het vagevuur, op de vlammend rode entresol tussen aarde en hemel. Hier genieten we niet alleen van het ontbijt maar ook van het mooiste wat het Kruisherenhotel te bieden heeft, het zachtgeelgroen gefilterde licht van de ochtendzon door de hoge, gotische kerkramen. Daar komt geen lichtkunstenaar aan te pas.

Kruisherenhotel

Kruisherengang 19-23

Maastricht

043 3292020

www.chateauhotels.nl

    • Joep Habets