Hockeychef volgt zo zijn eigen koers

Bernhard Peters (45) bezorgde het Duitse hockey drie jaar geleden de eerste wereldtitel. Bij het EK in Leipzig streeft de Teamchef ditmaal hogere doelen na.

Zet Bernhard Peters tijdens een internationaal hockeytoernooi achter de microfoon en het eerste wat de Duitse bondscoach zegt is: ,,Excuses voor mijn beroerde Engels.'' Zo gaat het al jaren. En dus ook op donderdagavond, vlak na Duitslands benauwde overwinning (1-0) op Engeland in de afsluitende groepswedstrijd bij het Europees kampioenschap in Leipzig.

Het tafereel doet bijna komisch aan: een op het oog aartsverlegen coach, die met de microfoon goochelt alsof hij zojuist een warme kroket in handen gedrukt heeft gekregen. Pas wanneer de voertaal Duits is, lijkt hij zich weer enigszins op zijn gemak te voelen. ,,Jullie kunnen wel lachen, maar het is toevallig wel zo!'', bijt hij zijn gehoor toe, op het moment dat zijn semi-wetenschappelijke verhandeling over ,,die Automatisation unseres Spiel'' wordt onderbroken door gegrinnik in de perstent.

Peters (45) is dan ook een man ook met twee gezichten. Buiten het veld een schichtige verschijning, die het liefst zou opgaan in zijn omgeving, maar eenmaal langs de lijn een bevlogen coach bij wie de temperatuur flink kan oplopen. Niet voor niets zit, als het even kan, de reserve-doelman naast hem. Om ongelukken te voorkomen, weten de Duitse hockeyers. Geregeld komt het immers voor dat hun Teamchef uit woede een blocnote of een bidon door de dug-out slingert. Met zijn legguards fungeert de tweede keeper letterlijk als achtervanger.

Ook achter de schermen blijkt hij niet de verlegen huisvader, die hij zo graag mag spelen. Zo heeft Peters deze week omstandig zijn beklag gedaan bij de Duitse beleidsmakers over de stroperige kunstgrasmat in Leipzig. Het volledig uit polypropyleen opgetrokken veld komt Die Ballzirkulation (balcirculatie) niet ten goede, en Peters is niet de enige coach die dat vindt.

Donderdag houdt hij zich in, wanneer hem gevraagd wordt naar de trage en hobbelige ondergrond, waardoor het aantal technische fouten schrikbarend is. ,,Niet ideaal, maar dat wisten we al.'' En, op cynische toon: ,,In Duitsland schijnen de nylonvelden uitverkocht te zijn.'' Met als gevolg dat het WK, over twaalf maanden in Mönchengladbach, vermoedelijk ook op zo'n langzame mat afgewerkt wordt.

Het is niet Peters' enige zorg. Zijn selectie heeft noodgedwongen een verjongingskuur ondergaan. Na de Spelen van Athene (2004) stopten zeven van de zestien spelers tellende olympische selectie, tesamen goed voor ruim 1.700 interlands. Onder hen geroutineerde krachten als Florian Kunz, Björn Michel en Christoph Bechman. Door hun vertrek is de gemiddelde leeftijd teruggelopen tot amper 24 jaar. In de Duitse pers heeft Peters' gezelschap het etiket Boy Group opgeplakt gekregen.

Van zo'n onervaren groep mogen geen wonderen verwacht worden, liet Peters de afgelopen weken meer dan eens weten. Dat hoeft ook niet. Duitsland is weliswaar gastland en titelverdediger bij de tiende editie van het EK, maar mocht zijn elftal vandaag in de halve finale verliezen van Spanje, dan zal de sportdocent uit Krefeld daar geen traan om laten. ,,Wij zijn vooral bezig met het WK.'' Tegen Engeland blijkt dat Die Mannschaft een lange weg te gaan heeft.

Maar het vertrouwen in Peters is onwrikbaar. Deze week werd bekend dat hij zijn contract kan verlengen tot en met de Spelen van Peking (2008). Maar de nabij Keulen gevestigde coach heeft bedenktijd gevraagd. Vers zijn immers de herinneringen aan zijn voorganger Paul Lissek, onder wie Peters diende als assistent. In Sydney (OS 2000) bleek de magie van de `hockeyprofessor' uitgewerkt en nadien nam Peters de leiding over.

Resoluut brak hij met het zeker voor Duitse begrippen avontuurlijke hockey van zijn voorganger; Peters verfijnde het Duitse schaakhockey. Met succes: hij bezorgde Duitsland drie jaar geleden 's lands eerste wereldtitel. Spelers roemden zijn vermogen om een strakke regie te combineren met individuele vrijheid.

Peters is naar eigen zeggen een perfectionist, die het liefst elk uur van de dag op het kunstgras zou staan. Berucht in hockeykringen is het verhaal van de vervroegde bevalling van zijn vrouw, nu bijna vier jaar geleden tijdens de Champions Trophy in Rotterdam. De tweeling moest met een keizersnede ter wereld komen, maar niet op dinsdag want dan speelde manlief met zijn ploeg tegen Zuid-Korea. En dus kwam de tweeling op maandag ter wereld.

Twee jaar geleden haalde Peters zich de woede op de hals van Nederland, toen hij met een B-ploeg deelnam aan de daardoor sterk gedevalueerde Champions Trophy in Amstelveen. ,,Zoveel topwedstrijden binnen zo'n korte tijd is onmogelijk, zowel mentaal als fysiek'', luidde het excuus van de coach, die prompt gelijk kreeg. Twee weken later, bij het EK in Barcelona, was bij Nederland de brandstoftank al snel leeg, terwijl Duitsland in de eindfase juist extra krachten wist aan te boren.

Maar een lange neus trok hij na afloop niet naar zijn Nederlandse critici. Peters had slechts de fysiologische wetten gevolgd en zijn ogen goed de kost gegeven. ,,Ik deed wat ik moest doen.''

    • Mark Hoogstad