Hier is óns nieuws

Journalisten uit de hele wereld trokken deze week naar New Orleans. Maar burgers doen steeds vaker ook zelf verslag. Via email en sms vertellen ze wat zíj zien, en roepen ze om hulp. ,,Mijn broer is ingesloten door een gewapende menigte.''

Het ict-bedrijfje Directnic in New Orleans beschikt over een noodaggregaat en een werknemer doet verslag (www.livejournal.com). Twee berichten van donderdagavond plaatselijke tijd.

22.46 uur The Real News

Het onderstaande berust op een interview dat ik net per mobiele telefoon heb gehad met een inwoner van New Orleans die vastzit in het Convention Center [congrescentrum]. Ik weet niet wat jullie horen via de nationale media of op de officiële persconferenties van stad en staat, maar hier is de waarheid:

`Bigfoot' is een cafébaas en DJ aan Bourbon Street; hij is een plaatselijk bekende figuur en een van de gezichten van de stad. Hij is geboren en getogen in de stad. Hij heeft de storm zelf uitgezeten in de Iberville Projects, want hij wist dat hij daar hoe dan ook buiten eventuele overstromingen zou blijven. Hier is zijn verhaal, dat hij me daarnet vertelde. Ik maakte aantekeningen terwijl hij sprak, en daarna heb ik hem een paar vragen gesteld.

Drie dagen geleden zeiden mensen van de politie en de nationale garde tegen burgers dat ze naar de brug [over de Mississippi] naar Crescent City moesten gaan en daar op vervoer naar buiten het gebied moesten wachten. De burgers gingen naar het Convention Center en wachtten daar op de bussen die hen, zo was gezegd, naar Houston of Alabama of ergens anders buiten dit gebied zouden brengen.

We zijn nu drie dagen verder, maar die bussen zijn er nog steeds niet.

Er is natuurlijk niet precies geteld, maar hij schat dat meer dan 10.000 mensen in en rond en buiten het congrescentrum op elkaar gepakt zitten te wachten op die bussen. Zij hebben al drie dagen geen eten, geen water en geen medicijnen gehad, tot vandaag, toen de nationale garde boven hen over de brug kwam aanrijden en voorraden over de balustrade gooide, die beneden op de grond knalden. Een groot deel van de spullen overleefde de val niet. Veel mensen probeerden de spullen op te vangen voor ze tegen de grond sloegen. Anderen boden aan om helemaal om te lopen, de brug op, en de spullen naar beneden te brengen, maar bij iedere poging om de politie of de nationale garde te benaderen werden zij onder schot genomen.

Er zijn veel kleine kinderen en ouderen bij, en veel mensen die gewond zijn geraakt toen ze uit het raam sprongen om aan het opkomende water en zo te ontsnappen – die zijn er allemaal beroerd aan toe.

Iedereen die probeert politiemensen aan te houden, wordt onder bedreiging met vuurwapens weggestuurd. Uur na uur zien zij bussen vol mensen uit andere buurten langsrijden. De spanning loopt erg hoog op, er is ten minste één moord gepleegd en er is herhaaldelijk gevochten. Acht of negen doden zijn ergens in een vrieskist opgeslagen, en twee van die doden zijn kinderen.

De mensen zijn zo wanhopig dat ze alles doen wat ze kunnen bedenken om de autoriteiten ertoe te brengen om wat bussen te sturen. Ze zijn onder meer netjes in de rij gaan staan, met de ouderen vooraan en dan de vrouwen en kinderen; ze hebben het terrein aangeveegd en de ramen schoongemaakt en verder gedaan wat ze konden om te laten zien dat de mensen geen barbaren zijn.

De bussen stoppen nooit.

Voordat er vandaag voorraden van de brug werden gekieperd, moesten mensen inbreken in gebouwen in de buurt, op zoek naar eten en water voor hun gezin. Er was niet genoeg. Daarom hebben veel gezinnen geprobeerd auto's open te breken om zo uit de stad te ontsnappen. Op die autodiefstallen reageerde de politie niet, tot de menigte bij de rijkere buurt Saulet kwam; toen ze daar auto's probeerden te pakken... toen verschenen de elitetroepen met het geweer in de aanslag. Scherpschutters klommen op de daken en bevalen de mensen terug te gaan.

Hij meldt dat de toestand verschrikkelijk is. De hitte, de muggen, de grootste ellende. De stank, zegt hij, is ,,afgrijselijk''.

Volgens hem is dit de traagste gedwongen evacuatie aller tijden, en hij wil weten waarom ze überhaupt opdracht hebben gekregen om naar het congrescentrum te gaan. Ook meldt hij dat velen met mobiele telefoons contact hebben met mensen die bereid zijn om hen te komen halen, maar die worden niet doorgelaten om hen op te pikken.

Ik heb het telefoonnummer van `Bigfoot'; dat geef ik graag aan iedere functionaris van de stad of de staat die hem wil vertellen dat alles onder controle is.

Nagekomen: Bigfoot belde net om te zeggen dat `zij' (de autoriteiten) op dit moment bezig zijn de doden uit het congrescentrum op te ruimen.

21.15 uur – het laatste nieuws van Voorpost Crystal.

Nogmaals dank aan jullie allemaal voor de aardige reacties en de steun via msn en de blog. De hoeveelheid is verbijsterend. Het is verbluffend hoeveel mensen van mijn onbeduidende bestaan op de hoogte zijn.

En dan nu het nieuws van 21.30 uur van Team SOTI.

Zoals nu iedere avond gebeurt, formeerde de politie zich tegen het vallen van de avond op Poydras Avenue in twee rijen van vier auto's en reed het ene blok na het andere rond. Ik zag een auto stoppen bij een groep mensen die aan Camp Street op het trottoir kampeerden, en hen ondervragen, maar toen reed de politie weer door en liet ze met rust.

Zoals ik eerder meldde zijn een heleboel mensen van ergens aan Camp Street per bus afgevoerd naar Dallas of ergens anders, en doordat bovendien de politie actief is langs Poydras Avenue van Loyola Avenue tot St. Charles, is de stroom voetgangers langs Poydras Avenue aanmerkelijk uitgedund. Er zijn vanavond beslist veel minder mensen op straat.

De mariniers die eraankomen schijnen reservisten in niet-actieve dienst te zijn. Wat mij betreft: mariniers zijn en blijven mariniers, en Voorpost Crystal zal ze altijd welkom heten.

Voorpost Crystal is nog steeds oké en springlevend. Mensen smeken ons om te vertrekken, maar dat zal niet gebeuren. Misschien raken we Team Charlie kwijt door internetproblemen, maar Team Alpha en Team Bravo gaan nergens heen totdat de infrastructuur van New Orleans weer is opgebouwd, of totdat wordt verklaard dat de stad voorgoed en onherroepelijk vernietigd is. Wat mij betreft is dit gebouw mijn post, en die wordt niet verlaten totdat ik behoorlijk word afgelost.

Op de site van een lokale krant, die de afgelopen dagen niet op papier kon verschijnen, is ruim baan gemaakt voor de lezers (www.nola.com). Een aantal berichten van vrijdag.

Naam: Autumn Barker

Tel.: (979)-236-9957

E-mail: plagosa@hotmail.com

Onderwerp: Mijn orkaanverhaal 16 mensen in opslagplaats achter Rock n' Bowl

Verhaal: 16 mensen, waaronder mijn vriendin Cassia, zitten vast in een opslagplaats achter het winkelcentrum Thrift City/Rock n' Bowl (kruispunt Carrolton en Tulane Avenues). De toestand is erg slecht. Wij hebben FEMA (rampenbestrijding) en het Rode Kruis gebeld. We hebben ge-sms't met Cassia. De mensen daar hebben de handen ineengeslagen; om beurten gingen ze met z'n tweeën eten halen in het winkelcentrum (waarschijnlijk de Union Supermarket). De laatste twee mensen die eropuit zijn gestuurd zijn niet teruggekomen, ze weten niet waarom. Als iemand kans ziet om daar snel reddingswerkers heen te sturen...

Naam: Gloria Gilliam

Tel.: 317-718-1454 of 317-414-7109

E-mail: kgilliam@truevine.net

Verhaal: Mijn moeder, Carmen Fassy, en mijn stiefvader, Warren Fassy, zitten nog in hun huis op 515 Jefferson St, Jefferson, La 70121. Wij bellen steeds hun nrs. 504-834-1840 of 504-837-0235, maar hebben geen van beiden aan de lijn gekregen. Ze zijn in de 70 en hebben geen drinkwater. HELP ONS ONZE OUDERS REDDEN!!! MIJN ZUS EN IK KREGEN GEEN TOESTEMMING OM DE STAD BINNEN TE GAAN; WIJ MOETEN HULP OF BIJSTAND HEBBEN.

Naam: Joseph Devenport

Tel.: (321)263-4563

E-mail: joesofa@earthlink.net

Onderwerp: Mijn orkaanverhaal broer in Algiers zit vast door gewapende bende

Verhaal: Mijn broer Kent Bevolo zit in de wijk Algiers bij het veer vast door een gewapende bende. Een paar bussen (gestolen schoolbussen) vol gewapende terroristen rijden op klaarlichte dag door de buurt en roven en schieten iedereen neer die ze tegenkomen. De vier mannen, onder wie mijn broer, zitten gewapend in hun huis en smeken om hulp. Kan iemand daar helpen? Is dit Amerika?Hoe kan dit onder onze ogen gebeuren?

Naam: Victoria Gouletas

Tel.: 3129259055

E-mail: gouletas@yahoo.com

Onderwerp: Mijn orkaanverhaal Academisch ziekenhuis

Verhaal: Mijn beste vriendin, dokter Holly Loesch, zit met nog zo'n 1.000 mensen (waaronder 300 patiënten) in het Academisch ziekenhuis in New Orleans (kruispunt Perido en Gravier). Om 8 uur vanochtend waren ze bijna door hun eten en water en voorraden heen. Niemand schijnt te weten dat zij daar zijn. Er is geen evacuatie geweest of zelfs maar contact met de autoriteiten. Ze hebben 1 generator, maar de brandstof is op. Mensen sterven in het ziekenhuis doordat de voorraden op zijn, enz. Er is geen helikopterplatform op het dak en de straten in de buurt staan blank, dus ze moeten per boot worden gered. De artsen en verpleegsters moesten verplicht blijven, maar zij hebben GEEN hulp gekregen van welke overheidsinstantie ook. Deze mensen zijn wanhopig!!! Help me alsjeblieft om ze te helpen redden of ze te bevoorraden!!!!