Flikkerkindjesweekend

Hoe is het voor het gezin als een ouder na jaren huwelijk toegeeft aan zijn of haar homoseksualiteit? Jiska van Duijn sprak enkele homo-kinderen

Stel je voor: Een vader die na 12 jaar huwelijk homo blijkt te zijn. Een familiedrama, verwacht je. Maar in de praktijk kan het meevallen. ,,Ik ken geen gezinsleven. Voor mij is het `raar' als ouders nog bij elkaar zijn.'' Anne is drie als zijn ouders als goede vrienden uit elkaar gaan omdat zijn vader homoseksueel blijkt te zijn. Toen Anne's ouders net gescheiden waren verliep het contact tussen Anne en zijn vader vrij stroef. Zijn vader, die jaren als heteroseksueel door het leven ging, was toen bezig met het herontdekken van zichzelf. ,,Ik was toen liever bij m'n moeder dan bij m'n vader. Ik dacht dat hij niet van me hield. Als we ruzie hadden voelde ik me schuldig. Ik dacht dat ik hem niet gelukkig kon maken.''

Zijn ouders zijn wel altijd heel open geweest over de situatie. ,,We hadden geen zware gesprekken van `Oh je vader is hóómo' maar gewoon goede gesprekken waardoor alles bespreekbaar werd.'' Anne is naar eigen zeggen positief beïnvloed door de homoseksualiteit van zijn vader. Hij vindt het een leuk wereldje. Zijn vader heeft een leuke vriend en hij zit bij een homokoor. ,,Dat is geweldig, zingen ze allemaal van die song festival nummers.''

Lotte's vader vertelde opeens dat haar moeder ook wel eens ..vriendinnetjes had''.

Haar ouders wisten allebei van haar moeders biseksualiteit af voordat ze gingen trouwen. Dit stond een gelukkig huwelijk echter niet in de weg. Lotte vindt ook: ,,Waarom kan je niet bij elkaar zijn als je gewoon gelukkig met elkaar bent?''

De laatste vriendin van haar moeder is ongeveer een jaar geleden. Dat was ook een vrouw met een man en een dochter. ,,Soms gingen we met z'n allen op bezoek bij elkaar, dat was eigenlijk heel gezellig. Natuurlijk kwam ze ook wel eens alleen bij ons, of ging m'n moeder alleen naar haar.'' Als ik vraag wat Lotte van die vriendinnetjes vond, haalt ze haar schouders op. ,,Mij maakt het niet uit, dat moet ze zelf weten natuurlijk. Ze zijn altijd wel aardig.''

Lotte is vooral heel erg trots op haar vader. ,,Hij heeft er nooit een probleem van gemaakt en accepteert de vriendinnetjes van m'n moeder, dat vind ik heel knap.''

Een jaar na de scheiding van zijn ouders vertrouwde Teds zus hem toe dat ,,mama lesbisch is''. Het nieuws kwam voor Ted vrij onverwacht. Zijn ouders waren naar zijn beleving gescheiden omdat ze veel ruzie hadden. Wel viel het hem op dat zijn moeder met meer vrouwen thuis kwam dan mannen. ,,Toen ik het wist, durfde ik er eigenlijk niet met m'n moeder over te praten. Dat hebben we eigenlijk nooit gedaan. Wel kijken we samen naar mooie vrouwen.''

De omgeving reageerde heel normaal op de nieuwe situatie. Zijn vader had na de scheiding al vrij snel een nieuwe vriendin dus die vond het allemaal wel best, volgens Ted. Ook denkt hij dat het makkelijker moet zijn om een lesbische moeder te hebben dan een homovader. ,,Lesbische vrouwen worden toch normaler gevonden dan homoseksuele mannen. Het is meer geaccepteerd. Als mijn vader homo zou zijn geweest, had ik het er waarschijnlijk moeilijker mee gehad.''

Teds relatie met zijn moeder is niet veranderd door haar coming out. Haar vriendinnen waren meestal wel leuk, er zat zelfs een sportmasseuse bij, tot grote vreugde van Ted. ,,Wel kwam ik een keer onverwacht binnen in de keuken en toen stond m'n moeder te zoenen met een vrouw. Dat was wel raar.''

Alledrie hebben ze te maken gehad met het vooroordeel automatisch ook homo te zijn. ,,Dat is echt bullshit'', zegt Anne. Lotte vindt het ook irritant dat veel mensen dachten dat zij net als haar moeder, op meisjes zou vallen. ,,De seksuele geaardheid van je ouders heeft niets met die van jou te maken. Anders zouden hetero-ouders toch ook geen homokinderen krijgen?'' Ze hebben veel gehad aan de stichting Orpheus, die zich inzet voor jongeren met homo-ouders, maar ook de ouders zelf kunnen er terecht. Deze stichting heeft de families erg goed geholpen. Ted vertelt vol enthousiasme over het jaarlijks georganiseerde jongerenweekend, wat hij liefkozend `Flikkerkindjes Weekend' noemt. ,,Het is vooral heel gezellig, niet alleen maar emotioneel gedoe. Maar je hebt natuurlijk allemaal hetzelfde meegemaakt, dat praat gewoon heel makkelijk. En ik hoop ook anderen te helpen door mijn verhaal te vertellen. Veel jongeren denken dat ze de enige zijn.''