Opinie

    • Youp van ’t Hek

Mannen aan de lijn

Zachtjes blader ik door de kranten. Zoek tussen de drijflijken in New Orleans en Bagdad naar wat verstrooiing. En ik vind berichten die me na de regenzomer een beetje opvrolijken:

De BBC heeft zich moeten verontschuldigen voor een serie met een verborgen camera. De Britse omroep kreeg tweehonderd boze reacties na een uitzending waarin vrouwen hun echtgenoten trainen alsof het honden betreft. In Bring your husband to heel probeerde hondentrainer Annie Clayton met op honden beproefde methodes het gedrag van mannen te verbeteren.

Fantastisch nieuws. Je ziet zo’n veldje Engelse theemutsen in de weer met hun geliefden. Wat voor mannen doen daar aan mee? Of liever gezegd: moeten daar van hun vrouw aan meedoen? En wat moesten de mannen doen? Pootjes geven? Gaan liggen als het vrouwtje zei: lig? Kregen ze af en toe een brokje als beloning?

Veel vrienden van mij hoeven die cursus niet te doen. Die zijn in de loop van hun huwelijk langzaam maar zeker aangelijnd en doen al jaren keurig wat het vrouwtje commandeert. De liefste exemplaren zijn mannen die in de vertrekhal van Schiphol de beautycase van hun vrouw dragen.

Het leukste nieuws kwam deze week uit Limburg waar het dagblad De Limburger per ongeluk een rouwadvertentie van een verbolgen familielid had geplaatst. De man was boos omdat hij in de advertentie voor zijn dode moeder stond. Hij was met het mens gebrouilleerd en vond haar helemaal geen rots in de branding, laat staan ons zonnestraaltje. In zijn eigen advertentie meldde hij dat hij niet rouwt om de dood van zijn moeder. Veel Limburgers vonden het harteloos, maar de man zelf vond dat hij zich nog mild had uitgedrukt. Het is interessant: waarom wel zonnestraaltje en rots in de branding en niet saaie muts of volgevreten vetzak.

Ik zou het wel leuk vinden als er in een advertentie staat dat de familie opgelucht is omdat onze twee pakjes per dag paffende Theo volkomen terecht aan longkanker is gestorven. Nooit meer die gore rooklucht in de kamer. Heerlijk!!! Of een zoon van rijke ouders, die bij de dood van zijn vader boven de advertentie zet: Ik ben binnen! Of dat een vrouw na een slecht huwelijk schrijft: Jammer dat zijn lijdensweg ten einde is! Hij had van mij nog langer mogen creperen. Ik zou de pagina met nog meer belangstelling spellen.

Verplichte kost is de pagina met rouwadvertenties in het vernieuwde AD. Een of andere smakeloze vormgever heeft bedacht dat het rustgevend is als je onder de advertenties een foto van een gebergte zet. De advertenties zwemmen diagonaal door het beeld. Dit is van een dusdanig burgerlijke en provinciale wansmaak dat ik vrees dat de AD-lezers allemaal ouder worden dan Hendrikje van Andel. Uit angst dat ze op die wanstaltige pagina moeten.

De Volkskrant maakte mij gisterochtend vrolijk en droevig tegelijk. Ik las: Na het fistfucken moet je wel je handen kunnen wassen. Aan het woord was een homoconsumentenbondmeneer die een aantal sekslocaties op hygiëne had beoordeeld. Zelf ben ik niet zo thuis in de wereld van het vuistneuken, maar het lijkt me prettig als je na afloop even de knuistjes mag afspoelen bij een fonteintje. Stukje zeep lijkt me ook geen overbodige luxe. En wat te denken van een nagelborsteltje. Het koekt zo aan.

In een van de televisierecensies las ik over de komende bevalling in Big Brother. Ik heb het programma even bekeken en ik weet nu al dat het kindje een mongooltje wordt. Erfelijk bepaald.

Persoonlijk vind ik een bevalling een beetje tuttig. Burgerlijk zelfs. Waarom geen fijne euthanasie. Dat je iemand binnen brengt die terminaal is. Mooie kale, uitgemergelde kankerkop. Stoned van de chemo en afatisch door de hersentumor. Hij slaat dezelfde onzin uit als de bewoners. Of doen we eerst een abortus, de keer daarop een fijne zelfmoord en komen we dan pas met de euthanasie? Dat we het beter opbouwen. Wat mij leuk lijkt? Een hevige Katrina die dat huis in een keer wegvaagt en dat we al die bewoners spartelend zien verzuipen. Krijsend van angst. Alleen het pasgeboren mongooltje mag het overleven.

    • Youp van ’t Hek