`Dit zijn bange mensen'

In News Orleans heersen woede, anarchie en geweld. Hulpverleners en journalisten worden belaagd. Verslag van een wanhopige, wetteloze stad.

,,We zitten hier als beesten. Er is niemand die ons helpt '', vertelt dominee Issac Clark voor het congrescentrum. Samen met duizenden anderen is hij daar afgezet zonder eten, water en medicijnen. Rond het congrescentrum is op dat moment geen spoor van politie te bekennen. Op zoek naar iets te eten breken de wachtenden een dienstingang open en komen met pallets water en sap naar buiten.

Er liggen een stuk of zeven lijken op het gras. Een dode, oude man, hangt in een stoel op het grasveld. Om hem heen huilende baby's. Om de hoek ligt een dode vrouw in een rolstoel onder een deken. Naast haar een lijk in een laken gewikkeld. ,,Zo ga ik niet eens met mijn hond om'', zegt Daniel Edwards terwijl hij op de roelstoel wijst. ,,Mijn hond heb ik tenminste begraven.'' En dan: ,,Voor andere landen kunnen ze alles doen, maar voor hun eigen mensen kunnen ze niets. Ze kunnen het leger wel naar verre landen sturen maar ze slagen er niet in om datzelfde leger hier te krijgen.''

Een hoger gelegen straat achter het congrescentrum stinkt naar urine en uitwerpselen. Er ligt een berg vieze luiers, lege flessen en ander vuil.

,,We worden al vier dagen lekker gemaakt met bussen die zouden komen'', zegt Edwards. Wanneer er een groepje journalisten en fotografen voorbij komt wordt er om hulp geroepen. Als een van hen een foto probeert te maken van een van de lijken wordt de menigte razend. Een hysterische vrouw beklimt de trappen van het congrescentrum en gaat voor in psalm 23: ,,De Heer is mijn herder'', zingt ze.

De hulpverleners in de ondergelopen stad zijn er niet veel beter aan toe. Ze worden belaagd door wanhopige, hongerige slachtoffers die het wachten zat zijn. Een woordvoerder van de nationale kustwacht in het crisiscentrum: ,,We proberen de ziekenhuizen te ontruimen. Maar er komen berichten van alle kanten dat er geschoten wordt op de helikopters die proberen te landen. De politie en de helikopters worden onder vuur genomen omdat mensen willen zeggen `kom liever mijn gezin redden'.''

Iemand vecht met een politieagent om zijn geweer. Het gaat af en de agent raakt gewond in zijn been. Er volgt een arrestatie. De agent: ,,Dit zijn geen slechte mensen. Dit zijn mensen die gewoon heel erg bang zijn''. Op verscheidene plekken hebben de hulpverleners zich moeten terugtrekken nadat er vuurgevechten waren uitgebroken, aldus de woordvoerder van het ministerie van Binnenlandse Veiligheid in Washington. ,,Op plaatsen waar onze mensen mogelijk in gevaar zijn, worden ze teruggetrokken.''

Mitch Landieu, militair, trekt langs inwoners van de stad die inmiddels in veiligheid zijn. Zij zakken vol met briefjes met telefoonnummers. Als hij bij een telefoon komt die het doet belt hij een vrouw wier vader is gered. ,,Je vader leeft'', zegt hij tegen haar. ,,Ik moet van hem zeggen dat hij van je houdt'' Landrieu: ,,Ze begon te huilen. Ze dacht dat hij dood was''.

,,Wat we nodig hebben is een inspanning die minstens even groot is als 9/11'' zegt Marc Morial, oud-burgemeester van New Orleans en nu voorzitter van de mensenrechtenbeweging Urban League tijdens de Today Show op televisiezender NBC. ,, Heel veel mensen die niet zijn weggegaan kónden ook niet weggaan. Om welke reden dan ook. De meesten, niet allemaal, zijn zwarten en mensen met zeer beperkte middelen. We moeten al die mensen daar onmiddellijk weghalen''.