Het leed van brandwonden

Er is weinig nodig om een televisieprogramma vol menselijk leed te maken. Een camera draait langs een onveilige snelweg, op een eerstehulpafdeling, in een achterstandswijk – en de toeschouwer kijkt mee met plaatsvervangende schaamte. Aanbod genoeg.

Wat de beelden betreft, lijkt de aflevering van Vinger aan de pols van vanavond op de programma's van de leedindustrie. Onderwerp is het Brandwondencentrum in Beverwijk, dat vrijwel nooit cameraploegen toelaat. We zien een naakt meisje van vier, van wie de huid grotendeels bestaat uit kleurvlakken van paars, roze en oker. Verder een kind van zeven dat jammert als zijn verband wordt verwisseld, en de blauwe wallen van zijn ontredderde moeder.

Deels is de aflevering een terugblik op een uitzending uit 1991, waarin twee ernstig verbrande kinderen gevolgd werden tijdens en na hun behandeling in het Brandwondencentrum. Daarnaast zijn er opnames van de zevenjarige Floriaan, die dit jaar in het centrum werd verpleegd.

Tegenover de wrange beelden zet presentator Pia Dijkstra een rustige, journalistieke toon. Ze laat beide kinderen uit de vorige uitzending aan het woord, nu jonge vrouwen met littekens. Verder spreekt ze de zevenjarige Floriaan en zijn moeder, een arts uit het centrum, en tv-maker Sylvana Simons wier zoon als baby ernstig verbrandde.

,,Hoe kwam die aansteker in de speelhut?'', vraagt Dijkstra aan de moeder van Floriaan, die zichzelf nog maar enkele maanden geleden verwondde met een steekvlam uit een verfspuitbus. Waarop zij eerlijk toegeeft dat haar kind in het onoverzichtelijke huishouden gemakkelijk een spuitbus uit de schuur kon grijpen. De gasten spreken over pijn (,,heel veel''), plastische chirurgie (,,je bent nooit helemaal tevreden'') en schuld (,,het had mij ook kunnen overkomen'').

Het programma is niet uniek of onvermijdelijk. Er wordt niet veel verteld over het Brandwondencentrum. Vinger aan de pols licht voor over brandwonden, en is verder vooral een programma over het leed van ernstig gewonde kinderen. Maar omdat de betrokkenen open over dat ongeluk spreken, ontbreekt de voyeuristische bijsmaak. Een eerlijk programma over pijn, en dat is zeldzaam.

Vinger aan de pols, AVRO, 19.55-20.40u.

    • Hester van Santen