`Het is er tussendoor gegaan. Ik teken duizenden stukken'

Wat waren ze grappig, boerke Veerman en Balkenende met zijn glunderende siliconenkonen, samen op boerderijbezoek. Wat waren ze dikke vrindjes.

Hun klompjes gingen van klik-klak-klik. En ze lachten blij van hi-ha-hi.

Wat hadden ze samen fijn gejokt.

,,Een beetje slordig'', had Balkenende boer Veerman genoemd.

Boer Veerman lachte opnieuw, met binnenpretjes van hi-ha-hi.

Slordig genoeg, dacht hij grijnzend, om er boerenbedrijven in Frankrijk op na te houden, om president te spelen van een holding die La Douce France heet en om als sleutelminister naast zijn vrindje Balkenende voort te stappen. Echt iets voor een slordig type.

,,Een vervelende vergissing'' was zijn handtekening onder de jaarstukken geweest, nogmaals volgens vrindje Balkenende. Een vergissing van de notaris dan, niet van boer Veerman.

Als een vorm van boetedoening had zijn vrind hem verzocht uit enkele comités van aanbeveling te stappen, wat formeel gezien niet eens hoefde. Het waren de comités van aanbeveling geweest van de Haringpartij, de Achterhoekse Paardendagen en de Westlandse Druif.

Als dat geen concessie was.

Wat zeurden de zeurkousen nog?

Ze dachten toch niet echt dat hij het presidentschap van de commissie Zelfverrijking en de voorzittershamer van zijn vennootschap Optisch Bedrog had willen opgeven?

,,Het is uit te leggen'', had vrind Balkenende gezegd over zijn financiële kronkelwegen. Het betrof alleen ,,wat slordigheidjes''.

Boer Veerman zelf had daarbij recht in de camera gekeken en verklaard dat hij zijn handtekeningen had gezet ,,onder stukken van niks van een slapende bv''.

Als dat geen knaller was.

Zelfs vrindje Balkenende zou begrijpen dat een Gewichtig Minister voortdurend handtekeningen onder stukken van niks moet zetten en dat een beetje slapende boer veel slapende bv's nodig heeft.

Voor het geval dat.

Zijn vrindje had hem verzocht om als extra boetedoening nog een keer recht in de camera te kijken en te zeggen: ,,Dat had anders gemoeten.''

Dat had hij graag gedaan.

Een biecht. Een demonstratie van eerlijkheid. Een schuldbekentenis. Helemaal in de geest van normen en waarden.

Wat zeurden de zeurkousen nog?

Het was grappig de glunderende solidariteit van Balkenende te aanschouwen. Normen en waarden, goed voor de ander. Vierkant stond hij achter boer Veerman, namens het comité van aanbeveling van de vereniging Druif met Kiespijn.

Ze zeggen wel eens dat in Nederland elke katholiek een klap heeft meegekregen van de calvinistische molen. Ik houd het er liever op dat hier elke gereformeerde de roomse kunstjes onder de knie heeft.

Ach, zie het tweetal tevreden huichelen.

Klik-klak-klik. Hi-ha-hi.

Twee vrindjes die blijven volhouden dat ze niet liegen maar die daar niet de gepaste tronie voor bezitten. Je ziet ze liegen.

Onder 's Heren paraplu.

    • Gerrit Komrij