Netanyahu opent strijd tegen Sharon

De Israëlische ex-premier Benjamin Netanyahu heeft gisteren aangekondigd met premier Ariel Sharon de strijd aan te binden om het leiderschap van hun Likudpartij, en in het verlengde daarvan, van Israël.

Nationale verkiezingen moeten voor november 2006 worden gehouden, maar kunnen worden vervroegd als Sharons wankele coalitie uit elkaar zou vallen tegen de achtergrond van de machtsstrijd binnen Likud. Naar nu wordt aangenomen zal het Centrale comité van Likud, dat door haviken wordt gedomineerd, in november een leiderschapsverkiezing organiseren.

Netanyahu's uitdaging werd verwacht sinds hij drie weken geleden uit protest tegen de eenzijdige terugtrekking uit de nederzettingen in de Gazastrook ontslag nam als minister van Financiën. Netanyahu, hardliner binnen Likud, en de pragmatische Sharon zijn oude rivalen.

Peilingen binnen Likud geven aan dat Netanyahu (55), een weinig succesvolle premier tussen 1996 en 1999, Sharon (77) makkelijk zou verslaan in de strijd om het partijleiderschap, als die verkiezingen tenminste niet te lang op zich laten wachten. Binnen Likud is de ontruiming van de Gazastrook niet populair. Maar het premierschap is een andere kwestie. Volgens een ruim twee weken geleden uitgevoerde opiniepeiling prefereerde 42 procent van de Israëliërs Sharon als premier boven Netanyahu, die 24 procent kreeg, zo meldde destijds radio Israël. Er wordt gespeculeerd dat Sharon in het geval van een nederlaag een nieuwe rechtse partij gaat oprichten. In elk geval is Sharon op een derde termijn uit.

Netanyahu haalde gisteren uit naar Sharon voor zijn ontruiming van de Gazastrook, en beloofde een veel hardere politiek jegens de Palestijnen. ,,Sharon gaf en gaf en gaf, de Palestijnen kregen en kregen en kregen, en mijn vraag is: wat kregen wij?''zei hij. ,,Niets, en niets en niets.''

Sharon op zijn beurt gaf gisteren in een vraaggesprek met radio Israël zijn mening al over Netanyahu. ,,Benjamin Netanyahu is een gespannen en opgefokt persoon, die in paniek raakt en zijn verstand verliest, en een dergelijke persoon [..] is niet geschikt om een regering te leiden, en zeker niet een regering als die van Israël. Hier hebben we emotionele kalmte nodig.''