Voorkom verdwaalde koffer

Vermiste bagage is voor veel reizigers een nachtmerrie. Goed voorbereid zijn, ook voor de reis naar het vliegveld, helpt om problemen te voorkomen.

Waar ingecheckte vliegtuigbagage uit beeld verdwijnt, verandert Schiphol van aanblik: doffe kleuren, grauwe vloeren, eindeloze transportbanden op vijf hoogteniveaus en verrassend weinig personeel. Van de 35 miljoen stuks bagage die hier jaarlijks passeren komt bijna 1 procent niet op de juiste bestemming, niet op tijd althans. Het is de vrees van elke luchtreiziger: in Lima, Boston of Moskou sta jij nog bij de roterende transportband als alle andere passagiers al met hun bagage zijn herenigd. Valt dat leed te voorkomen?

KLM Duty Bagage Manager Miel Rügebregt heeft de eindverantwoordelijkheid voor de bagage die KLM deze dag verwerkt. 30 procent van de inkomende bagage heeft bestemming Amsterdam, de rest is doorgelabeld naar andere luchthavens. ,,Kijk, dat mag eigenlijk niet'', zegt Rügebregt als een volgestouwde en daardoor nogal ronde tas voorbijsnelt. ,,Die kan op een helling gaan rollen en dan op de grond vallen.'' De tas had in een tub gemoeten, een rechthoekige plastic bak. Daarin gaan ook alle rugzakken wegens de riemen en banden die vast kunnen draaien in een transportband.

KLM vice-president voor Passenger Services Carl Sinnige waarschuwt: ,,Op dat moment is het van ondergeschikt belang dat dat de rugzak is van meneer Jansen – wij willen dat het systeem weer gaat draaien. En dan pas wordt gekeken of we hem nog op tijd op het vliegtuig kunnen krijgen.'' Op Schiphol kun je bij Seal & Go een vacuümgezogen plastic hoes laten aanbrengen rond brakke bagage. Probleem: dat plastic wil niet glijden op de glijbanen in het transportsysteem, en moet daarom in een tub. Dring daar als passagier zelf op aan als het wordt vergeten door het incheckpersoneel, net als bij een rugzak of een ronde tas. En niet thuis gaan sealen. Sinnige: ,,Sommige mensen gaan zelf met folie aan de slag. Dat is dramatisch, het komt overal tussen.''

Veel bagagevertragingen worden veroorzaakt door slecht leesbare labels. Daarop staan vier identieke barcodes die de route aangeven. Bij binnenkomst in het transportsysteem wordt de barcode gelezen en in de computer gekoppeld aan de positie van de bagage op de band. Dan wordt het traject bepaald: via banden, klapmechanismen en korte glijbanen, tot een punt waar weer mensen zijn. Zij laden de bagage in een kar die naar het vliegtuig rijdt. Eén veeg over het label zodat de inkt van de barcode zich verspreidt, of één kreukel, kan al een foute route opleveren. Eenzaam op een tafel staat een koffer uit Teheran met een vaag label: slechte printer, slecht leesbare barcode. De handgeschreven tekstaanduiding van de bestemming, Houston, is gespeld als HU$$TON. Advies van Rügebregt aan passagiers wereldwijd: ,,Kijk bij het inchecken of de barcode duidelijk is en het label kreukvrij. Niet in orde? Ga opnieuw inchecken bij een balie met een goede printer.''

De kans dat je bagage meevliegt stijgt richting 100 procent door alleen handbagage mee te nemen. Sinnige: ,,Check thuis in op internet, print je boarding pass, en je loopt via de douane in één keer naar het vliegtuig. Steeds meer zakenmensen doen dat, ze arriveren hier pas veertig of dertig minuten voor vertrek.'' Maar net iets te groot of net iets te zwaar, en precies de handbagage waar al je onvervangbare spullen in zitten moet mee in het ruim.

Handbagage is een wetenschap op zichzelf. Een van Nederlands grootste experts is Reina Oud-Hittenhausen, manager van de bagagewinkel op Schiphol, Paolo Salotto. Zij krijgt namelijk feedback van razende reizigers die hun handbagage toch moesten inchecken. Ze doet even een uitgeputte passagier na: ,,Kijk, als jij zo aankomt bij de incheckbalie en die trolley achter je aan zeult, dan gaan ze wegen en meten. En bij een discussie winnen zij altijd! Ik zeg tegen iedereen: kom glimlachend aanlopen, kijk erbij of je handbagage heel licht is. En handbagage nooit in een opvallende kleur, zwart is het best.''

Nog een belangrijker advies: kijk vooraf, liefst voor het boeken, welke maten de maatschappij in kwestie voert en welk maximum gewicht. Zie bijvoorbeeld: www.ghptravel.com/htm/bagage/cabin.htm. De IATA-standaard is 115 centimeter voor lengte plus hoogte plus breedte, en tien kilo, maar veel bedrijven wijken daarvan af. Iets grotere en/of zwaardere handbagage dan officieel toegestaan wordt vaak wel getolereerd, bijvoorbeeld op halfvolle toestellen, of op een wide body met grote bagagevakken. En soms dus niet.

De oplossing voor de grondstewardess met slechte bui is splitsbare handbagage, een nieuwe trend. Christel Brys van Samsonite Europe: ,,Uit ons laatste consumentenonderzoek bleek behoefte aan een modulair systeem van uitneembare compartimenten. De nieuwe collectie zal daarop inspelen.'' Samsonite heeft nu al onder meer de Prof Line Jeddah (200 euro), waaruit een laptoptas te verwijderen is zodat de trolley zelf dunner en lichter wordt. Dat kan nog slimmer. Als je Victorinox Trek Pack Plus trolley (400 euro) bij de incheckbalie te groot of te zwaar wordt bevonden, klik je ter plekke een kleine rugzak los. Die kan dan mee als carry on luggage: het kleine tweede stuk handbagage, zoals een damestas of een laptop, dat de meeste maatschappijen toestaan en waarvoor grappig genoeg geen gewichtsgrens geldt. Is de Trek Pack Plus na de afsplitsing toch nog te groot of te zwaar, dan kan die worden ingecheckt; en de rugzak, waarin je uiteraard de waardevolste dingen had gepakt, blijft bij je. Het Amerikaanse topmerk Tumi heeft de 3-in-1 Wheeled Overnighter waar je een laptopvormige unit bij conflicten bij het inchecken snel uit verwijdert. Tumi's kosten rond de 800 euro.

Alle merken hebben uitbreidbare versies: open een rits rondom en win vijf centimeter tasdikte, bij Tumi nog meer. Handig als je de trolley soms wel en soms niet als handbagage gebruikt. Soepel rijdende trolleys die te verbouwen zijn tot een comfortabele rugzak kosten tot 200 euro en worden onder meer gemaakt door Jansport en Eastpak. Oud-Hittenhausen weet: ,,Er wordt bijna nooit wat van gezegd als een rugzak vol zit en iets dikker is dan toegestaan.''

Dan het gewicht van de trolley of tas. Marktleider Samsonite publiceert geen gewichten omdat het volgens Brys tot scheve vergelijkingen zou leiden. Bij navraag blijken ze rond de drie kilo te zitten. Dan resteert bijvoorbeeld bij KLM nog maar zeven kilo voor bagage zelf, of bij Sky Europe twee. De Rimowa Salsa Carry-On Trolley (270 euro) van hard polycarbonaat weegt slechts 1,7 kilo, en er gaat 41 liter bagage in. Koop ook nog een setje plastic zakken waar de lucht uit geperst kan worden (www.spacebag.com) zodat kleren sterk in volume dalen, draag je zwaarste kleren en schoenen tijdens de reis, en je kunt zonder incheckbagage op vakantie. Easyjet hanteert als enige geen gewichtsnorm meer, veel Amerikaanse maatschappijen tolereren 18 kilo.

Handbagage wordt ook nog eens gecontroleerd bij het boarden. Rügebregt waarschuwt dat ze daar vaak strenger zijn. Een veelvoorkomend probleem: je vliegt met een wide body waarin de handbagage nog net mee mocht, en vervolgt de luchtreis in een klein toestel met kleine bagagevakken. Bij het overstappen check je niet opnieuw in, maar bij het boarden vinden ze je handbagage ineens te groot. Het vliegtuig is vlakbij, dus veel tijdverlies levert het niet op. Bij één of twee stuks bagage althans. Sinnige weet bestemmingen waar per vlucht tientallen stukken veel te grote handbagage tijdens het inchecken even achter een zuil staan, of worden bewaakt door uitzwaaiende familie.

    • Michiel Hegener