Kleurrijk

Ze werd te vroeg geboren en was een ziekelijk kind. Haar moeder voorspelde dat ze nog geen achttien jaar zou worden. Ze had het mis. Hendrikje (roepnaam Hennie) van Andel-Schipper, die in de nacht van maandag op dinsdag in haar slaap overleed, werd in mei 2004 de oudste nog levende mens ter wereld.

Haar krachten namen de laatste weken af, maar ze bleef tot het laatst toe helder van geest, aldus directeur J. Beijering van zorgcentrum De Westerkim in Hoogeveen. Op 29 juni dit jaar vierde Van Andel haar 115de verjaardag in bijzijn van prinses Laurentien en een delegatie van haar lievelingsclub Ajax. Ze nam die dag een vruchtensapje en een advocaatje met slagroom. Interviews gaf ze niet meer. Horen en zien gingen de laatste twee jaar achteruit. Haar 75-jarige neef zei na de feestelijkheden dat Van Andel had genoten, maar doodop was.

Hendrikje van Andel werd geboren in 1890 als dochter van de bovenmeester in Bovensmilde. De lagere school was te bedompt voor het magere kind. Rekenen en lezen leerde ze van haar ouders. Ze wilde graag ,,bij het toneel'', maar haar ouders verboden dat. De Hoogeveense trouwde in 1939 in Amsterdam, waar ze enkele jaren woonde. Het huwelijk bleef kinderloos. Haar man overleed in 1959. Tot haar 106de woonde Van Andel nog zelfstandig. Toen haar gezichtsvermogen achteruit ging, werd ze, zoals ze zelf zei, ,,rijp voor het bejaardenhuis.''

De kleurrijke en welbespraakte Van Andel genoot van de aandacht die ze kreeg van de media, nadat ze in 2003 de oudste vrouw van Europa was. ,,Al word ik er wel wat verwaand van.'' Behalve fanatiek Ajax-supporter (,,Ik heb Johan Cruijff nog in het echt zien voetballen'') was ze fan van het Nederlands elftal. Haar kamer hing vol foto's van voetballers. Haar dagen vulden zich met radio luisteren en bezoek ontvangen, vooral van diverse achterneven en -nichten.

De oudste mens ter wereld kwam uit een sterk geslacht. Haar moeder werd op negen weken na honderd jaar. Oud worden gaat vanzelf, zei Van Andel. ,,Niet te veel eten, niet te veel drinken, veel bewegen en de moed nooit opgeven.'' Tegen de dood zag ze niet op, zei ze twee jaar geleden in een interview met deze krant. ,,Er komt een keer een eind aan. Ik hoop dat ik in mijn slaap doodga, dan merk je er niks van.'' Aan haar wens werd ,,door het Grote Bestuur'', zoals ze de voorzienigheid noemde, gehoor gegegeven. Hennie van Andel besloot op 82-jarige leeftijd haar lichaam ter beschikking van de wetenschap te stellen. ,,Zo wilde ze de mensheid dienen'', aldus Beijering.