Kindermishandeling en wachtlijst kunnen niet

Naar aanleiding van het commentaar `Late kinderhulp' (NRC Handelsblad, 26 augustus) het volgende: Terecht merkt u op dat de bureaucratie in jeugdzorgland veel vertraging oplevert in de diverse stappen die genomen moeten worden om alle gevallen van vermoedens van kindermishandeling te onderzoeken.

Het is in veel voorkomende gevallen ook niet eenvoudig om in veelal gevoelige casuïstiek verstrekkende besluitvorming in korte tijd volgens vigerende protocollen te nemen of te adviseren. Kindermishandeling en wachtlijsten bijten elkaar. Maar laten we door de grote druk die op veel AMK (Advies en Meldpunt Kindermishandeling, onderdeel van jeugdzorg) -medewerkers ligt om de m.i. zorgvuldige en werkbare protocollen versneld te doorlopen niet aan kwaliteit van ons werk inleveren.

Natuurlijk moeten er net zoals in het ziekenhuis meer handen (oren, ogen) aan het bed cq. kind en minder aan de vergadertafel. Maar mijn indruk van de laatste jaren is dat daar hard aan gewerkt wordt. Tevens lijkt de samenwerking tussen het AMK, andere medewerkers jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming, ziekenhuizen, politie, scholen, consultatiebureaus enz. te groeien. Het is wenselijk meer middelen beschikbaar te stellen voor wetenschappelijk onderzoek in deze sector.

Op basis van wetenschappelijke uitkomsten kunnen we besluiten om werkwijzen te wijzigen of een parlementair onderzoek nog geen jaar na het invoeren van de wet op de jeugdzorg hieraan bijdraagt betwijfel ik.

    • Vertrouwensarts Kindermishandeling
    • Dr. R. Del Canho