Dromen van een afscheid in stijl

Andre Agassi begint vandaag aan zijn twintigste en mogelijk laatste US Open. De 35-jarige tennis- veteraan weigert vooralsnog het woord `afscheid' in de mond te nemen. ,,Ik wil slechts mensen die naar me komen kijken inspireren.''

De uitlopers van de orkaan Katrina maken de training van Andre Agassi vrijwel onmogelijk. De wind heeft de veteraan echter niet in zijn greep. Met uiterste concentratie slaat hij de ballen terug over het net in het reusachtige Arthur Ashe Stadium. Zijn coach Darren Cahill ziet het vanaf de rand van de baan goedkeurend aan. Agassi oogt fit en gretig. Slechts een handjevol fans kijkt naar de oefensessie van de Amerikaanse tennisser. ,,We love you, Andre!'', schreeuwt een jongen vanaf de tweede ring. Agassi kijkt niet op of om. Hij heeft slechts oog voor de bal. Met zijn karakteristieke korte pasjes werkt hij zich in het zweet. Terwijl zijn collega's demonstraties geven aan het publiek, persconferenties houden of opdraven in tv-shows, houdt Agassi zich in New York niet bezig met randzaken. Voor hem telt alleen het tennis. Misschien wel voor het laatst.

Het verschil tussen de tennisser die in 1986 als een bijna onhandelbare zestienjarige voor het eerst zijn opwachting maakte bij de US Open en de 35-jarige oude meester die nog één keer in New York wil `vlammen' is enorm. De wilde haren hebben plaatsgemaakt voor een kale schedel, en de modieuze korte spijkerbroeken van Nike zijn ingeruild voor degelijke kleding van zijn nieuwe sponsor Adidas. De voormalige rebel is een keurige huisvader geworden; van The New Kid tot The Old Master. De wil om te winnen is nog altijd niet verdwenen. Net als negentien jaar geleden begint hij niet als grote favoriet, maar als outsider voor de eindzege op Flushing Meadows.

De Amerikanen zouden Agassi het liefst naar de titel schreeuwen. In de Verenigde Staten is hij al jaren `het gezicht' van het tennis dat in populariteit ver achter ligt op sporten als American football, honkbal, ijshockey en basketbal. Veel Amerikanen vrezen voor het moment dat Agassi afscheid neemt. En ook veel van zijn buitenlandse collega's zien hem graag nog even doorgaan. Voor Peter Wessels is Agassi ,,zijn favoriete tennisser''. ,,Het blijft fantastisch om naar hem te kijken'', zegt de enige Nederlandse deelnemer in New York na een training op een bijbaantje. Wessels speelde één keer tegen Agassi; in 2001 op het centre court van Wimbledon. ,,Dat is een van mijn mooiste herinneringen. Ik was die dag heel zenuwachtig, maar toch speelde ik niet slecht. Van mij mag Agassi hier de finale halen. Hij zit toch niet aan mijn kant van het schema'', glimlacht Wessels, die morgen pas in actie hoeft te komen tegen de Belg Christophe Rochus.

Agassi staat vanavond samen met de Russische Maria Sjarapova op het affiche van de Opening Night. Voordat de tweevoudig winnaar van de US Open (1994 en 1999) in een duel met de onbekende Roemeen Razvan Sabau de Amerikaanse tennisfans in vervoering hoopt te brengen, wordt het publiek opgewarmd door blueslegende Bo Diddley en een zestigkoppig koor uit Harlem. Daarna worden Kim Clijsters en Andy Roddick geëerd op de nieuwe blauwe baan in het Arthur Ashe Stadium voor hun prestaties tijdens het Amerikaanse hardcourtseizoen. De Belgische en de Amerikaan spelen als winnaars van de zogenoemde US Open Series in New York om dubbel prijzengeld.

Om dollars is het Agassi niet te doen in het New-Yorkse stadsdeel Queens. De huidige nummer zeven van de wereldranglijst is niet (meer) afhankelijk van zijn prijzengeld. Volgens het tijdschrift Sports Illustrated is Agassi na de golfer Tiger Woods de best verdienende sporter in de Verenigde Staten. Zijn jaarlijkse inkomen bedraagt zo'n 45,5 miljoen dollar, waarvan slechts 1,2 miljoen prijzengeld is. Een groot deel van zijn vermogen gaat naar zijn stichting, die kinderen uit achterstandswijken in Las Vegas ondersteunt. Dit goede doel was Agassi's reden zijn contract met Nike niet te verlengen. Hij koos voor een verbintenis met het Duitse Adidas dat bereid was miljoenen te steken in zijn Agassi Foundation. ,,Bij Nike werken zeer goede zakenmensen'', verklaarde de naamgever onlangs. ,,Ze moeten een bedrijf runnen. Dat begrijp ik. Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik niet meer voor mezelf hoef op te komen. Maar ik moet wel voor de mensen zorgen waar ik verantwoordelijk voor ben.''

En zo begint Agassi vandaag in New York met drie strepen op zijn mouw aan een enorme krachttoer. De baseliner wil in een veld met toppers als Roger Federer, Rafael Nadal, Lleyton Hewitt en Andy Roddick laten zien dat hij op zijn oude dag nog altijd met de besten meekan. Maar de kans dat hij net als zijn oude rivaal Pete Sampras met de eindzege op de US Open afscheid van het proftennis kan nemen, lijkt klein. Agassi wil het woord `afscheid' niet eens noemen. ,,Ik wil slechts mensen die naar me komen kijken inspireren'', stelde hij in de aanloop naar het laatste grandslamtoernooi van het jaar.

Dat Agassi fit genoeg is voor een optreden op de US Open is al een klein wonder. Een paar maanden geleden strompelde hij als een oude man op Roland Garros van de baan. Een ontstoken zenuw in zijn rug maakte hem het spelen tegen de Fin Jarkko Nieminen onmogelijk. Net als in 2004 moest hij ook het toernooi van Wimbledon aan zich voorbij laten gaan. In tegenstelling tot een jaar geleden wist Agassi nu wel precies hoe hij de pijn kon verdrijven.

Agassi heeft meer dan een jaar in de veronderstelling geleefd dat hij met een heupblessure kampte, die met rust en het slikken van ontstekingsremmers zou genezen. Pas na uitgebreid onderzoek bleek een ontstoken zenuw de boosdoener. Alleen een cortisonen-injectie zou uitkomst bieden. In Parijs bleek het paardenmiddel echter onverwacht snel uitgewerkt, waardoor hij twee maanden geleden serieus aan stoppen dacht.

Een nieuwe spuit bood uitkomst. Agassi nam de verwoestende injectie in de wetenschap dat het hem hooguit een paar maanden verlichting zal bezorgen. Een ook het aantal keren dat dit lapmiddel gebruikt kan worden is aan een maximum gebonden. Voorlopig zijn dat voor de vader van twee kinderen slechts zorgen voor later.

In de aanloop naar de US Open kwam Agassi alleen in actie bij de hardcourttoernooien van Los Angeles en Montréal. In LA verbaasde The Kid from Las Vegas door in een weliswaar matig bezet evenement de titel te winnen. Zijn zestigste hoofdprijs in zijn profloopbaan. In Canada reikte de achtvoudig winnaar van een grandslamtoernooi tot de derde ronde. De 19-jarige Nadal liet zien dat hij de nieuwe ster van het mannentennis is. Na de nederlaag nam Agassi twee weken rust. Met het bereiken van de US Open is het eerste deel van mogelijk zijn laatste missie al geslaagd.

Agassi heeft zijn vrouw Steffi Graf, coach Cahill en fitnesstrainer Gil Reyes beloofd alleen nog te zullen spelen als hij zich helemaal fit voelt. Want zelfs een geheel fitte Agassi doet de laatste jaren zelden mee om een hoofdprijs. Toch wist de voormalige nummer één van de wereld de afgelopen drie jaar te imponeren bij de US Open. Keer op keer leek een nederlaag in 2002 in de finale tegen Sampras, twee jaar geleden in de halve eindstrijd tegen Juan Carlos Ferrero en twaalf maanden terug in de kwartfinales tegen Federer te wijten aan zijn tegensputterende lichaam. En ook nu zal Agassi vooral moeten bewijzen dat hij fysiek in staat is om zeven partijen op rij te winnen. Of hij daartoe in staat is, wordt betwijfeld.

Dat Agassi nooit afgeschreven mag worden, heeft hij wel bewezen. In 1995 mocht hij zich voor het eerst de nummer één van de wereld noemen, maar twee jaar later leek zijn loopbaan voorbij. Agassi was afgezakt naar de 122ste plaats op de wereldranglijst. Hij stond op uit de dood, won in 1999 het toernooi van Roland Garros en werd daarmee één van de vijf tennissers die alle grandslamtoernooien op hun naam schreven. Sindsdien ontbreekt alleen nog een afscheid in stijl voor Andre Kirk Agassi.