Slapjanus

In mijn laatste column voor de zomer besteedde ik aandacht aan het weinig doortastende optreden van onze minister van Onderwijs. Die heeft er drie jaar over gedaan om te ontdekken dat de pabo's al jaar en dag leraren opleiden die niet eens in staat zijn de cito-toets behoorlijk te maken. Ze heeft daarover gesproken met de pabo's en die hebben haar beloofd dat ze vanaf volgend jaar eisen gaan stellen. Als dan na een jaar opleiding blijkt dat studenten nog steeds ondermaats presteren op taal en rekenen dienen ze de opleiding te verlaten. Het optreden van Van der Hoeven is karakteristiek voor de halfslachtigheid waarmee in het openbaar bestuur problemen worden aangepakt. In Frankrijk is het niet anders. Met één uitzondering: Sarkozy. Deze minister van Binnenlandse Zaken laat zich erop voorstaan dat hij zegt wat hij doet en doet wat hij zegt. Dat klinkt u, neem ik aan, bekend in de oren, maar het bijzondere van deze Franse politicus is dat hij dit als bestuurder ook waarmaakt. Illustratief in dit verband is het volgende.

Toen Sarkozy minister van Binnenlandse Zaken werd, verklaarde hij de oorlog aan de verkeersonveiligheid. Nu is het altijd al de gewoonte dat de president, de minister van Verkeer en die van Binnenlandse Zaken dit op gezette tijden doen. Na een ernstig ongeval of bij de jaarlijkse bekendmaking van het aantal dodelijke verkeersslachtoffers. Het bijzondere van Sarkozy nu was dat hij er ook echt werk van ging maken. Er kwamen flitspalen en Sarkozy reisde het land door om de gendarmes te instrueren welke maatregelen genomen dienden te worden.

De strenge controles leidden tot een spectaculaire daling van het aantal verkeersdoden, maar dat nam natuurlijk niet weg dat het automobiele volkje begon te morren. Er kwam steeds meer kritiek op de strenge controles en de vele boetes. De minister van Verkeer, bang om zich impopulair te maken, dacht er dan ook verstandig aan te doen door te beloven dat er voorlopig geen flitspalen meer bij zouden komen. Sarkozy reageerde onmiddellijk: die palen hebben hun effect bewezen. Mensenlevens zijn belangrijker dan de onvrede daarover. Ze blijken een effectief middel om de Franse automobilist tot de orde te roepen. Dus zullen er de komende tijd nog heel wat bijkomen. En hoe reageerde de publieke opinie? Met veel waardering: eindelijk iemand die stond voor zijn zaak. Die reactie was voor minister-president Villepin en president Chirac reden om Sarkozy bij te vallen.

Als we een minister van Onderwijs hadden gehad die verklaarde dat goed onderwijs alleen maar mogelijk is met kwalitatief goede leraren en dat daarom elke onderwijzer een gedegen kennis dient te hebben van taal en rekenen, dan had zij daarmee allerwegen respect geoogst. Maar wat verklaarde onderwijsminister Van der Hoeven? Nu het tekort aan leraren afneemt is het `iets gemakkelijker om aandacht voor de kwaliteit te hebben'. Leest u dit nog eens over en verbaast u, met mij, over deze afschuwelijke slapjanus.

Ten slotte iets heel anders. Ik krijg vaak vragen van lezers, al dan niet naar aanleiding van wat ik heb geschreven. Ik beantwoord die in principe altijd, maar soms lukt me dat niet. Ik krijg mijn mail dan als onbestelbaar terug. Daarbij gaat het altijd om het e-mail adres van een instelling, bijvoorbeeld een universiteit of hogeschool. Blijkbaar wordt mijn naam door de censuur tegen gehouden. Dit verklaart hoe het komt dat sommige lezers nooit antwoord hebben gekregen op hun vragen.

lgm.prick@worldonline.nl

    • Leo Prick