Onbeheerst maar lekker

In een chaletterette aan de Lek waagt Joep Habets zich aan kerstomaatbeignets en perenqumquatjam

Gastronomische bedevaartgangers weten Vonnas te vinden. Daar bestiert de befaamde driesterrenchef Georges Blanc zijn Bourgondisch eetimperium. In het hart van het dorp staan om het groene plein een luxueus hotel met chic restaurant, een wat minder luxueus hotel, een winkel vol artikelen die eten dan wel koken veraangenamen en een veel minder chic restaurant, gevestigd in een fotogenieke voormalige limonadefabriek. Blanc serveert hier klassieke gerechten uit de Franse keuken, een hommage aan mère Blanc.

Naar dit restaurant is in Streefkerk De Limonadefabriek vernoemd. Daarmee houdt voorlopig iedere vergelijking op. De Limonadefabriek ligt op een ponton tussen de jachthaven en de Lek. Het restaurant oogt als een witte houten cataloguswoning die, analoog aan het type `boerderette', het best is te betitelen als een `chaletterette'.

Het is altijd prettig om aan het water op een terras te zitten, al zijn er plaatsen waar de Lek nog fraaier in het landschap ligt. Het interieur is eenvoudig, iets tussen een clubhuis en bistro in. De Limonadefabriek lijkt ook als een soort clubhuis te functioneren. Je kunt aanmeren en direct aanzitten. Er zijn handijsjes te koop, je kunt er een kopje koffie drinken en er is een kleine kaart. Tot zover eigenlijk helemaal niets bijzonders.

Maar vraag eens om de grote kaart.

De gastronomische ambitie spat er vanaf. Anders dan bij de limonadefabriek in Vonnas komen hier geen traditionele gerechten op tafel, maar serveren attente jonge gastvrouwen de vruchten van de creatieve keuken.

Nippend aan de knisperende witte huiswijn – met een appeltje in de smaak, dat moet een sauvignon blanc zijn – zien we prettig ogende borden langskomen. Het hele repertoire aan ordeningsprincipes is te herkennen: centraal, in strakke banen of culinaire constructies met plastische kwaliteiten. De aandacht voor de vorm gaat niet ten koste van de smaak, stellen we vergenoegd vast als we de proef op de som nemen.

Ik probeer als voorgerecht de `rosbief van entrecote' met coppa di Parma, aardappel- en olijfmousse, gemarineerde zilveruitjes en avocadocrème. Het is een goed gerecht, maar minder bijzonder dan het op papier leek.

Mijn toegewijde assistent heeft inmiddels zijn krachten gewijd aan een nog gecompliceerder gerecht dat bestaat uit krabsalade, een pittige kletskop, bolletjes meloen, gepocheerde gamba's, sla en een crème van kerrie en aceto. Dat ziet erop papier overdreven en onbeheerst uit, maar het blijkt een goede combinatie van smaken die het 't best doet als je een hapje van alles tegelijk neemt, ontdekt mijn assistent proefondervindelijk.

Daarna doet hij zich tegoed aan de gegrilde zeebrasem is vergezeld van zilte lamsoren, pittige knoflookpuree, gestoofde inktvisringetjes, iets zoete en buitengewoon lekkere kerstomaatbeignets. De eerder klassieke dan creatieve combinatie is mooi in het samengaan van verschillende smaken en structuren.

Bij de kalfslende met basmatirijst, mango, paksoi en kalfsjus komt het Noord-Afrikaanse smaakpatroon aan bod door de Marokkaanse kruiden. Het is een evenwichtig geheel waarin de mango niet overheerst, wat een hele kunst is.

Aan mijn nagerecht is ook veel aandacht besteed. De creatie van gemberparfait, chocoladekaramelmousse, gemarineerde perzik en een kletskop met pijnboompitten smaakt zoals je verwacht, machtig maar lekker. Mijn smikkelassistent moet het, tot genoegen overigens, met een bordje internationale kazen doen. Het opmerkelijkste onderdeel van het garnituur is perenqumquatjam, een droomwoord voor scrabbelaars.

Voor drie gangen uit het keuzemenu voor twee personen inclusief vijf glazen wijn moet ik tachtig euro neertellen; daarmee biedt De Limonadefabriek veel prijsplezier. In een simpele ambiance is het hier goed eten. In Vonnas ben je meer geld kwijt. Wie weet wordt de Alblasserwaard ook nog wel eens een gastonomisch bedevaartsoord.

De Limonadefabriek, Nieuwe Haven 1, Streefkerk, 0184 689335,

www.limonadefabriek.nl

    • Joep Habets