Mods en vetkuiven tegen elkaar in The Originals

De Britse tekenaar Dave Gibbons werd wereldberoemd met de klassieker The Watchmen. Naar een scenario van de onvolprezen Alan Moore creëerde Gibbons in 1987 een stripboek dat zijn tijd ver vooruit was. In het kielzog van recente stripverfilmingen waagt Hollywood zich nu ook aan het onverfilmbaar geachte Watchmen. Ondertussen tekent Gibbons gewoon door en tegenwoordig schrijft hij zijn verhalen zelf. Zoals The Originals, onlangs bekroond met een Eisner Award.

The Originals is in dezelfde, gladde stijl getekend als Watchmen. Met dunne lijnen en zonder overbodige punten of strepen lijkt het soms alsof een perfecte tekenmachine aan het werk is geweest. De inkleuring uit Watchmen is vervangen door zwartwit met veel grijstinten, waardoor het geheel nog gelikter oogt. Onheilspellende schaduwen in nachtelijke scènes geven The Originals een beklemmende sfeer.

Die vervreemdende tekenstijl past goed bij het verhaal dat volgens de tekenaar autobiografisch getint is. De setting is een soort Engeland van de jaren zestig, waarin mods (Originals) en vetkuiven (Dirt) met elkaar op de vuist gaan. Gibbons neemt veel vrijheid, want de vliegende, reusachtige scooters (`hovers') waar de mods op rijden passen eerder in een sciencefictionstrip. De kleding klopt weer wél met die tijd en ook de locaties lijken authentiek.

Gibbons groeide zelf op als een mod. Vooral de eigenaardige setting en het zeer verzorgde artwork worden geprezen. Het verhaal is wat simplistisch: twee jeugdvrienden, Lel en Bok willen bij de bende van de Originals horen. Als ze eindelijk worden toegelaten, kunnen ook zij drugs dealen, feesten en rondscheuren op hun hovers – tot er een fatale confrontatie met de rivaliserende bende volgt. Het grimmige, weinig subtiele verhaal over jeugdrebellie is net voldoende uitgewerkt om te blijven boeien. De personages blijven pionnen die de auteur heen en weer schuift om zijn unieke tekeningen te kunnen maken.

Dave Gibbons: The Originals. Vertigo/DC Comics, 160 blz. €24,95