Tóth of de gladiolen

Leidt u een beursgenoteerd bedrijf met grote schulden, waarvan de koers is weggesmolten tot minder dan 1 euro en dat op het punt staat om te vallen? Grote kans dat u binnenkort bezoek krijgt van György Tóth. De besnorde man uit Vlaardingen die tegenwoordig door het leven gaat als George Tóth is dol op koopjes op de beurs.

Deze week klopte de geboren Hongaar – geen familie van Sylvia – aan bij het tuimelende vastgoedfonds Sarakreek: hij kocht 16 procent van de aandelen op en presenteerde een reddingsplan. Met een converteerbare lening wil hij een meerderheid van het aandelenkapitaal bemachtigen. Het alternatief, zo formuleerde Sarakreek zelf, heet liquidatie. Over twee weken is de keuze aan een aandeelhoudersvergadering.

In mei stonden de aandeelhouders van RT Company (het voormalige internetfonds Newconomy) voor hetzelfde dilemma: faillissement of redding door Tóth, inclusief bijbehorende mega-verwatering van het aandelenkapitaal. Men koos Tóth. Vooruitlopend op de converteerbare lening meldde Tóth bij toezichthouder AFM onlangs zijn nieuwe aandelenbelang in het bedrijf: ,,800 procent'' [sic].

Vier jaar geleden introduceerde Tóth zijn methode bij het voormalige bouwbedrijf De Vries Robbé. Dat is inmiddels omgevormd tot zijn belangrijkste investeringsmaatschappij, met minderheidsbelangen in beursfondsen als Spyker Cars, Tie Holding en Porceleyne Fles.

Toveren met lege beursfondsen kent een roerige historie. Succes is niet gegarandeerd. Joep van den Nieuwenhuyzen deed het met Begemann, maar dat is sinds de HCS-voorkennisaffaire op één deelname in Tulip na gestript. Het duo Victor Muller-Marcel Boekhoorn kocht tuinmeubelenfabriek Buco op om er, onder de nieuwe naam Maverix, hun gezamenlijke participaties in onder te brengen. Dat stierf een stille dood. Mike Vredegoor probeerde het met De Nederlanden Compagnie. Een jaar geleden droop hij af. Rolf Visser verhuisde zijn vastgoed- en internetbedrijven naar de lege beursvennootschap van de Nederlandse Springstoffenfabriek. Alleen de stenen staan nog overeind.

George Tóth blijft hechten aan zijn geloof in een beursnotering. Die brengt media-aandacht en trekt beleggers aan. In zijn eigen woorden: als het goed gaat accelereert een beursbedrijf veel sneller dan een gewone vennootschap. Vorig jaar had hij tijdelijk gelijk. De Vries Robbé was op enig moment een kwart miljard euro waard. Dat leverde een kritische beschouwing op van de VEB, de vakbond van beleggers. Tóth verloor zijn rechtszaak om rectificatie. Op één punt heeft hij een streepje voor op de investeerders die het eerder probeerden: de Hongaar spreidt zijn risico's en wedt op meerdere paarden tegelijk.