Jan Marijnissen moet echt eens leren rekenen

De redenering van Jan Marijnissen en Paul Ulenbelt over de `uitbuit-CAO' is even onthutsend als ongefundeerd (Opiniepagina, 23 augustus). Onthutsend omdat hij kennelijk de Nederlandse werknemer ten koste van alles wil beschermen tegen het gevaar dat Polen heet.

Maar Polen drukken de Nederlandse werknemers niet weg. Polen vullen de gaten op die wij in de arbeidsmarkt laten vallen. In Nederland bestaat een ernstig tekort aan mensen die bereid zijn simpel werk te doen in productiebedrijven. Bijvoorbeeld aan orderpikkers, in-en ompakkers of lopende-bandarbeiders. Ook is er een schrijnend tekort aan ambachtslieden. Waar zijn de vaklui die nog kunnen lassen, stukadoren, rietdekken? Waar zijn de echte elektriciens gebleven? Er zijn veel Poolse handen zichtbaar in Nederlandse fabrieken en in distributiecentra. Geen wonder, Nederlanders zijn nauwelijks te porren voor dit soort werk. Deze tekorten op de arbeidsmarkt worden nu aangevuld met werknemers uit onder meer Polen, Griekenland, Portugal, Malta en Tsjechië.

Uitzendorganisaties die lid zijn van de Vereniging voor Internationale Arbeidsbemiddelaars (VIA) behandelen deze nieuwe generatie buitenlandse werknemers volgens de Nederlandse wet. Zij zorgen voor uitstekende huisvesting, voor vervoer en voor begeleiding. En het belangrijkste, volgens de CAO Arbeidsbemiddeling Buitenlandse Werknemers in Nederland (VIA-CAO) krijgen buitenlandse werknemers hetzelfde nettosalaris als hun Nederlandse collega's. Een Pool verdient niet minder dan een Nederlander. Hierdoor voorkomen leden van de VIA valse concurrentie op de arbeidsmarkt.

Marijnissen en Ulenbelt stellen dat Polen weliswaar hetzelfde nettoloon ontvangen als hun Nederlandse collega's, maar volgens Marijnissen en Ulenbelt worden zoveel onkosten van dat nettobedrag afgetrokken zoals huisvesting, reiskosten en ziektekosten dat er zo weinig overblijft dat volgens hen sprake is van een `uitbuit-cao'. Dit is ongefundeerde kritiek.

Per bedrijf wordt 40 à 45 euro per week aan huisvesting ingehouden op het salaris van een buitenlandse werknemer. Een Nederlandse werknemer is op zijn netto loon gemiddeld veel meer kwijt aan huisvesting. Marijnissen en Ulenbelt doen dus aan stemmingmakerij.

Het kost hun geen moeite om feitelijke onwaarheden over de VIA-CAO te verkondigen. Evenals alle andere uitzendbureaus in Nederland, dienen ook de leden van de VIA hun pensioenafdrachten te voldoen aan het pensioenfonds voor uitzendkrachten. Werknemers in dienst bij een Nederlandse werkgever dragen in Nederland belastingen en premies af. Poolse medewerkers dragen dus bij aan onze sociale zekerheid, zonder dat ze daarvan kunnen profiteren. Kamerleden zijn hiervan allang op de hoogte.

In de EU bestaat vrij verkeer van goederen, diensten, kapitaal en werknemers. Marijnissen en Ulenbelt willen hier selectief mee omgaan. Alleen wat ons voordeel oplevert (export en investeringen) wordt door hen geaccepteerd. Het vrij verkeer van werknemers, dat de nieuwe landen binnen de EU helpt in hun ontwikkeling, wijzen zij af. Over solidariteit gesproken.

Marijnissen en Ulenbelt willen kennelijk de Nederlandse werknemer ten koste van alles beschermen tegen nieuwe collega's uit Polen, terwijl zij de gaten op de arbeidsmarkt opvullen. Als Kamerlid hoort Marijnissen dit te weten. Wat overblijft is een angstige anti-buitenland redenering.

Gerlof Roubos is directeur van de VIA en Mariëlle Scheepens-van den Boom is beleidsmedewerker aldaar.

www.nrc.nl/opinie Artikel Marijnissen en Ulebelt.

    • Mariëlle Scheepens - van den Boom
    • Gerlof Roubos