Guernsey

Een film maken die hetzelfde karakter heeft als de hoofdpersoon, dat is wat Nanouk Leopold heeft gedaan met haar tweede film Guernsey. Zelden was in een Nederlandse speelfilm de vorm even belangrijk als de inhoud – of nog belangrijker. Leopold laat in Guernsey een vrouw haar eigen leven observeren. Net als Michelangelo Antonioni Monica Vitti of Jeanne Moreau vaak eenzaam door de modernistische delen van Milaan of Rome liet ronddwalen in zijn trilogie uit begin jaren zestig, L'avventura, La notte en L'eclisse, loopt actrice Maria Kraakman door de Vinex-wijk waarin ze woont of het nieuwe, minimalistisch ingerichte huis van haar vader op het eiland Guernsey. Het is niet haar plek. Eigenlijk is nergens haar plek. Want ook in de gebieden waar ze voor haar werk als irrigatiespecialist naartoe reist is ze niet thuis. Ze mengt zich nauwelijks met haar collega's in Egypte en leest liever een boek.

Guernsey roept, zoals het een goede film betaamt, allerlei vragen op en geeft weinig antwoorden. Maar pessimistisch is de film niet, getuige de prachtige, dialoogloze scène waarin Bobby een zachtjes huilende Anna in de armen sluit.

Guernsey. Regie: Nanouk Leopold. Met: Maria Kraakman, Fedja van Huêt, Johanna ter Steege, Hans Croiset, Frank Vercruyssen. In: 7 bioscopen.