Geef patiënt middel waar hij recht op heeft

Rutten en Steenhoek geven in NRC Handelsblad van 16 augustus aan dat financieel niet alles kan in de ziekenhuizen. Ze doelen daarbij op de uit de hand lopende kosten van zogenaamde dure geneesmiddelen. Hun betoog blijft wat onderkoeld en de auteurs zien zelfs nog een positieve afsluiting in de door hen waargenomen `kleine positieve stap' van de minister. Patiënten met kanker hebben daar niet zoveel aan en de medisch specialisten die hun mogen mededelen dat de dure medicijnen niet gegeven mogen worden, evenmin. Op dit moment is er een acuut probleem rond de medicamenten Herceptin en Avastin die respectievelijk tegen borstkanker en darmkanker werken. De beroepsgroep vindt dat deze middelen werkzaam zijn en voorgeschreven moeten worden. De totale kosten op jaarbasis voor ons ziekenhuis worden geraamd op ruim twee miljoen euro. Het gaat dan om de kosten van de twee genoemde middelen en een zeer beperkt aantal patiënten. Het totale medicatiebudget van ons ziekenhuis bedraagt vier miljoen euro.

Meteen is duidelijk dat dit soort extra kosten niet, en ook niet door extra doelmatigheidswinst, kunnen worden opgevangen. Mogelijk vallen de middelen per 1 januari 2006 onder de regeling die 75 procent (waarom geen 100?) van de kosten vergoedt. Tot die tijd echter is er niets geregeld voor patiënten die de twee genoemde middelen nodig hebben. Ziekenhuizen kijken naar elkaar en wachten af, de verzekeraars betalen niet en de overheid neemt geen besluit. Er schijnt wel erg druk gepraat te worden. Daar heb je als patiënt dus ook niets aan.

Voor het geval dat het volgende nieuwe medicijn niet 30.000 euro maar 300.000 euro per behandeling kost, zal er toch iets geregeld moeten worden. Iemand moet besluiten dat het middel werkt en gegeven mag worden. Dit lijkt mij een rol voor de overheid. Het middel moet vervolgens gewoon vergoed worden, zodat patiënten krijgen waar ze recht op hebben. Voor de periode tot 1 januari roep ik de minister op om nu direct de vergoeding voor de twee middelen te regelen. Dit voorkomt hele onaangename discussies in heel veel spreekkamers.