`DNA-test Armstrong geen oplossing'

De Internationale Wielerunie (UCI) laat zich informeren over de affaire-Armstrong. ,,We zullen aan het lab, de Franse bond en het ministerie vragen gaan stellen over het onderzoek en over de juistheid daarvan'', zegt Lon Schattenberg, voorzitter van de medische commissie van de UCI.

Volgens de Franse sportkrant L'Equipe is in de urine van Lance Armstrong, afgenomen in de Tour de France van 1999, het bloeddopingmiddel epo aangetroffen. Lon Schattenberg, voorzitter van de medische commissie van de UCI, reageert op het nieuws vanuit Granada, waar zaterdag de Ronde van Spanje begint.

Wat dacht t toen u het nieuws over de beschuldiging van Armstrong en zijn mogelijke epo-gebruik hoorde?

,,Ik vond het triest. Want er zijn al zoveel geruchten en aanvallen geweest [op Armstrong, red.] en nu dit. Het is niet bijzonder dat er in 1999 wielrenners zijn geweest die epo gebruikten. Dat is ook de reden geweest dat we met zoveel kracht en zoveel geld geprobeerd hebben die epo-test er door te krijgen. Op het moment dat er een goed werkend dopingprodukt is en je weet dat je niet gecontroleerd kunt worden, ben je gek als je ervan uitgaat dat niemand het gebruikt?''

De huidige epotest (op urine) werd pas in de Tour van 2001 ingevoerd.

En dan is uitgerekend de zevenvoudige Tourwinnaar de pineut, de man die altijd heeft geroepen dat hij nooit dope heeft gebruikt.

,,Ik reageer nu op een krantenartikel. De UCI heeft geen enkele officiële informatie gekregen. Als ik het artikel mag geloven zijn er op verzoek van het Franse ministerie en van WADA (het wereldantidopingagentschap, red.) urinemonsters geanalyseerd. Als wij bericht krijgen dat ergens een renner aangehouden is door politie of justitie, gaan wij er achteraan om de waarheid boven tafel te krijgen. Dat gaat ook in dit geval zo.''

Hoe lang kan en mag urine en bloed van renners worden bewaard?

,,Dat weet ik niet exact. Laboratoria moeten negatieve urines (waarin geen verboden middelen zijn aangetroffen, red.) drie maanden bewaren en positieve zes maanden. Volgens mij is er geen verplichting die te vernietigen.''

Een Duitse dopinglaboratoriumspecialist zette vraagtekens bij de tests die gedaan zijn om de epo-test te verfijnen. Hij zei dat wetenschappelijk onderzoek met urinemonsters alleen gedaan mag worden met toestemming van de betrokkene. Armstrong heeft hiervoor geen toesteming gegeven.

,,Dat is correct. Het is ook zo dat er regels zijn dat een laboratorium geen analyse mag doen op een monster waarvan het tweede flesje ontbreekt, omdat je alleen maar naar buiten kan komen met een positief geval als de rest van de procedure ook afgewerkt kan worden, zodat de betrokken sporter dan de kans heeft om bij de tegenanalyse aanwezig te zijn.''

Wiens eigendom is urine en bloed dat is afgestaan voor dopingcontroles?

,,In ons reglement staat dat de urines die wij afleveren bij het laboratorium eigendom zijn van de UCI, maar in Frankrijk ligt dat anders. In Frankrijk heb je een speciale wet, en daar zijn we sowieso altijd machteloos.''

De urinestalen in het laboratorium waren genummerd, dus anoniem. Welke instanties kunnen de analyseresultaten koppelen aan de namen van renners?

,,In 1999 kregen de Franse bond en het Franse ministerie van sport een kopie. Nu is dat de CPLD (Conseil de Prévention et de Lutte contre le Dopage, het antidopingbureau dat onder het ministerie valt), de Franse bond en de UCI.''

Wie kan de juistheid van de beschuldigingen controleren?

,,Ik denk alleen Justitie. De journalist was op de hoogte van het onderzoek, dat merk je aan het hele artikel. Hij beschrijft dat gisteren de lijst met de analyse-resultaten door het laboratorium verstuurd is naar het WADA en het Franse ministerie. Zelf had hij die lijst ook. Hij heeft gebeld met iemand van WADA en hij vroeg of de renner alsnog gestraft kon worden, en hij voegde eraan toe dat dit wel niet zou gebeuren, omdat alleen het laatste flesje was getest, het B-flesje. De man van WADA, lees ik in het artikel, zei dat er van één of twee flesjes nog 20 milliliter urine aanwezig was en dat ze daarop dus nog een keertje een epo-test kunnen doen, plus een DNA-test. Stel dat er een DNA-test wordt gedaan, en het zou mijn flesje zijn, dan zou ik na die test kunnen zeggen: `ja, dat is mijn urine, maar of dat mijn epo is, dat kun je daar niet mee bewijzen, want dat kun je er ook ingegooid hebben.' Met een DNA-test kun je de identiteit van de urine vaststellen, maar niet van de epo die er in zit.''

Heeft de UCI niet z'n geloofwaardigheid verspeeld door van Armstrong geld aan te nemen voor dopingcontrole-apparatuur?

,,Hij heeft 100.000 dollar ter beschikking gesteld om ergens in het kader van de dopingbestrijding een bijdrage te leveren. Wij hebben daar om te beginnen een machine van gekocht waarmee de bloedcontroles gedaan worden en die kost tussen de 50.000 en 100.000 dollar. In de dopingcontrole zijn we afhankelijk van de financiële hulp van anderen. De renners en de ploegen dragen een gedeelte van hun verdienste af: dat komt in het budget van de dopingbestrijding. En als een renner aanbiedt een bepaalde som te geven waar wij meer antidopingwerk mee kunnen doen, ja, dan wel. Ik kan me voorstellen dat mensen zeggen dat we dan chantabel zijn, maar dat kan in dit geval niet, omdat de urine bij de Tour afgenomen wordt door een Franse arts. Dat gaat naar een Frans laboratorium en dat Franse laboratorium geeft de uitslagen aan de Franse bond en aan de CPLD. En van elke positieve urine wordt de WADA op de hoogte gesteld.''

WWW.NRC.NL dossier doping

    • Ward op den Brouw