De mens leeft in een constante potlatch

De onomkeerbaarheid van het dooien van de permafrost (NRC Handelsblad, 11 augustus) is behalve rampzalig voor het milieu op de wereld ook een duidelijke aanwijzing dat de mens als individu en als groep een slecht ontwikkeld verantwoordelijkheidsbesef heeft en zich maar bar weinig gelegen laat liggen aan feiten van natuurprocessen.

Terwijl het niet meer dan logisch is dat het in de atmosfeer brengen van energie die in perioden van tienduizenden jaren in de bodem is opgeslagen, grote gevolgen moet hebben, gaat de mens vrolijk door de fossiele brandstoffen sneller en sneller te gebruiken. Klimaatverdragen worden met economische grootspraak genegeerd, terwijl alleen dat al ons en de mensen na ons enorm veel ellende zal gaan geven. De mens leeft in een constante potlatch. In een sfeer van wat we hebben, slaan we stuk, leve ons en leve onze lol, de gevolgen kunnen ons niet schelen.

    • F.M. Boon Delft