Beachbin

Toen ik onlangs het strand bij Bloemendaal opstapte, zag ik iets dat ik nooit eerder had gezien. Op zichzelf een reuze positieve gewaarwording. Je hebt je ingesteld op een gezonde, maar saaie strandwandeling en opeens blijft je luie blik rusten op een opzienbarend fenomeen dat je meteen in de hoogste staat van alertheid brengt. De vraag die bij deze mentale transformatie hoort, luidt doorgaans: wat krijgen we nu? Vervolgens stap je, sidderend van nieuwsgierigheid, op het bewuste object af.

In dit geval betrof het een veelvoud van objecten, zo ver het oog reikte opgesteld tegen de grens van strand en duin. De onderlinge afstand tussen deze voorwerpen was een meter of twintig. Ze waren van kunststof vervaardigd, ze hadden de vorm van een soort fles, de kleuren waren verschillend, maar de hoogte was gelijk: minstens twee meter.

Wat was het? Reclame voor een nieuw merk frisdrank? Het uitbundige decor van een speelfilm voor kinderen? Of hadden wat marsmannetjes, aangemoedigd door de film War of the Worlds, hun privé-behuizing naar de aarde meegenomen?

Op de achterkant van een van deze gevaarten trof ik het antwoord aan: `Afval' stond erop. De voorzijde bevatte het logo van Nederland Schoon, een door het bedrijfsleven en de ANWB opgerichte organisatie die het zwerfafval bestrijdt.

Samen met de gemeente Bloemendaal heeft Nederland Schoon dit plan ontwikkeld. De burgemeester van Bloemendaal heeft de hele zaak hoogstpersoonlijk ingewijd, op de gedenkwaardige datum van 21 juli 2005, in glunderende aanwezigheid van de directeur van Nederland Schoon.

Ik was er graag bijgeweest. De zon hoog aan de hemel, de rustgevende branding, de wiekende meeuwen, kortom dat hele behang van de eeuwigheid dat met één feestelijke, brede zwaai van de burgervader aan duizend stukken wordt gescheurd.

Applaus, champagne.

Aan goede bedoelingen heeft het, zoals gebruikelijk bij catastrofes, niet ontbroken.

Deze afvalbakken blijken, zo leer ik op de website van Nederland Schoon, beachbins te heten. Ze waren er in Bloemendaal zó blij mee dat ze er meteen 180 exemplaren van hebben aangeschaft. Het oude, onopvallende afvalbakje beviel niet meer, met de beachbin hoopt men het zwerfafval op het strand met vijftig procent te reduceren.

Als alles meezit en andere gemeenten het voorbeeld van Bloemendaal volgen, is onze hele kustlijn volgend jaar dichtgeplamuurd met deze manshoge, plastic gedrochten die je vanaf de rand van het strand indringend aanstaren. Nederland Schoon is dan definitief Nederland Lelijk geworden.

De beachbin is ontworpen ,,door de combinatie Well Design en PRM Kunststoffen'' en samen met ,,een panel van deskundigen'' ontwikkeld. Er zijn dus mensen die de beachbin een mooi, sierlijk voorwerp vinden. Dat moet kunnen, en er zou ook niets op tegen zijn als de ontwerpers zo'n beachbin bij wijze van proef een poosje in hun eigen voortuin opstelden – je kunt je er goed in verschansen tegen brute aanvallen van buurtbewoners – maar mag het strand van Nederland er verder van verschoond blijven?

    • Frits Abrahams