Het blijven Duitsers

Ze draait zich naar me toe en kijkt me geschrokken aan. Met grote ogen: ,,Wat netjes! Keurig!'' Voor deze collega, charmant, maar kennelijk geen vrouw van de wereld, is de persconferentie van de Duitse bondscoach een openbaring geweest. Wat is er gebeurd? Duitse journalisten hebben in duidelijke taal enkele vragen gesteld en de Bundestrainer Jürgen Klinsmann heeft geantwoord in kloeke volzinnen die aan eerlijkheid niets te wensen overlieten. Klinsmann vertelde onder meer dat Nederland de betere spelers heeft en dat Duitsland van geluk mag spreken dat het nog 2-2 is geworden.

Tijdens de persconferentie met Klinsmanns collega Marco van Basten gaat het vervolgens behoorlijk Nederlands toe, dat wil zeggen in een ongedwongen, beetje jongensachtig sfeertje met hier en daar een kwinkslag die alleen een ingewijde kan volgen. Als een typische Nederlander antwoordt Van Basten Duitse vragen in gebrekkig Duits, hoewel alle Duitse journalisten Engels spreken, maar hij vindt dat waarschijnlijk leuk, of beleefd, maakt niet uit. Met een ongedwongen charme waar Duitsers vaak jaloers op zijn slaat Van Basten zich er doorheen.

Bij interlands beginnen Nederlanders en Duitsers altijd weer te vergelijken. Dat krijg je ervan als je veel op elkaar lijkt en onderhuids toch zo dramatisch van elkaar verschilt. Ook schaam je je sneller, lijkt het. Voor iedere Nederlander met een gezond verstand zal het gefluit tijdens het overigens wonderschone Duitse volkslied ronduit huiveringwekend zijn geweest. Graag had ik al die Oranje-clowns hoogst persoonlijk met zo'n potsierlijke oranje mega-hamer een klap op hun oranje carnavalskop gegeven. Je wilt je op deze manier niet presenteren, toch? Wat moeten die moffen wel niet van ons denken?

Duitsers fluiten nooit door het Wilhelmus heen, ze voetballen zonder fantasie en ze praten onder alle omstandigheden grammaticaal correct. Kennelijk kun je mondialiseren en digitaliseren wat je wilt, euro's invoeren, grensposten slopen – de culturen blijven in grote lijnen onveranderd. ,,Het blijven Duitsers'', zegt Van Basten ongeveer. Dat is precies wat ik denk als ik de volgende dag, nadat ik de grens bij Oldenzaal met 120 kilometer per uur ben gepasseerd, een kiosk binnenloop. Zijn ze blij met hun gelijkspel in De Kuip? Amper. Het spel van de Mannschaft leek nergens op. Ook de populistische Bild behandelt Klinsmann op geen stukken na zo volgzaam als de Nederlandse pers doorgaans doet met Van Basten. Klinsi is een mazzelkont geweest en daarmee uit. Ik vind het een correcte weergave van de werkelijkheid – al was mijn verblijf in de kiosk uiteraard nog vrolijker geweest als we die nette Duitsers nu eindelijk eens een pak op hun broek hadden gegeven.