Einojuhani Rautavaara

De Fin Einojuhani Rautavaara (1928) componeerde in 2001 een klarinetconcert voor de Amerikaanse sterklarinettist Richard Stoltzman. Hij droeg het op aan de muzikant en, zoals het begeleidende boekje vermeldt, ,,to the sound of his clarinet''.

Dat is opmerkelijk: Stoltzmans wat blèrderige, vaak jammerlijk onsubtiele toon en verre van soepele spel doen het stuk namelijk weinig eer aan.

Gelukkig hoor je, als je daar een beetje doorheen luistert, alsnog een concert dat absoluut de moeite waard is. Voorbij al het modernisme en postmodernisme schreef Rautavaara onvervalst impressionistische, Scandinavische romantiek: melodieus, sfeervol, met soms een flinke scheut Sibelius. Stoltzman zal Rautavaara wel hebben gekozen, en niet andersom – dat moet ongeveer de verklaring zijn.

Het Philharmonisch Orkest van Helsinki speelt onder leiding van Leif Segerstam geladen en dramatisch, ook in de andere composities op de cd. In het sprookjesachtige Garden of Spaces (1971/2003) waan je je in een bos tussen de Finse meren.

Alleen de gesamplede Noordpoolvogels van Cantus Arcticus (1972) zijn misschien wat te veel New Age – ze roepen bij mij visioenen op van winkels vol geurkaarsen en etherische oliën.

Philharmonic Orchestra o.l.v. Leif Segerstam, met Richard Stoltzman, klarinet. Rautavaara: Garden of Spaces, Clarinet Concerto, Cantus Arcticus. (ODE 1041-2)

    • Jochem Valkenburg