Sail, goed voor de relaties

Het vijfjaarlijkse evenement Sail is vandaag begonnen. Terwijl Amsterdam vervuilt.

,,Mwah, dat is een kleintje'', zegt Hans Orizand en knikt kort in de richting van een fors marineschip. Hij heeft de kaartjes geknipt – ,,noem me maar nautisch assistent'' – en hangt nu tegen de railing van het pontje van het Gemeentelijk Vervoersbedrijf Amsterdam (GVB). ,,Echt, dit is niks'', verzekert hij met een olijke blik. Hij heeft ze allemaal wel voorbij zien komen: ,,Dit is m'n vierde Sail.''

Vroeger was het leuk, legt hij uit. ,,Toen ging het nog om de boten, hè.'' Natuurlijk, die zijn er nu ook, maar daar draait het niet meer om. Hij heeft een mooie baan, hoor. Daar niet van, maar voor Sail hoeft hij het niet te doen. Even veert hij op. Een duikboot wordt achter het Centraal Station langs gesleept. ,,Ja, ja. Kijk, da's wel leuk, zeker'', geeft hij toe. Tegenwoordig moet er geld verdiend worden, vervolgt hij. Steeds meer stukken op het Sail-terrein zijn afgesloten. Nee, daar komen mensen als hij niet. ,,Da's voor de bobo's.'' En de boten, die komen op de tweede plaats. Het wordt steeds commerciëler, verzucht Orizand. De Amsterdamse burgemeester Cohen had het vorige week op een persconferentie al gezegd. Het belang van het nautisch evenement Sail voor Amsterdam is ,,enorm groot''.

En ja, dat gaat ook om geld. ,,Ik sta te popelen om gastvrouw te zijn van Sail. En ik wens dat Sail Amsterdam een economische impuls geeft'', zei wethouder Laetitia Griffith, die de Amsterdamse financiën beheert, op dezelfde bijeenkomt.

Het is een miljoenen-evenement. De eerste editie in 1975 kostte acht ton, in guldens. Dit jaar kost het spektakel ruim 7,5 miljoen euro. Daarvan betalen een viertal grote sponsors en de gemeente elk een half miljoen euro en tientallen kleinere sponsors ook nog twee miljoen. Maar het mag wat kosten, want, verwacht de organisatie, ruim 2,5 miljoen mensen zullen Sail bezoeken. En dus hun geld in de hoofdstad besteden en de stad weer op de kaart zetten. Het vijfjaarlijkse evenement, dit jaar streng beveiligd wegens terroristische dreiging met honderden agenten en tientallen camera's, is niet alleen voor dagjesmensen. Bedrijven grijpen de gelegenheid aan banden met relaties aan te halen en hen te trakteren op rondvaarten of hele dagarrangementen. Een deel van de opbrengst komt ten goede aan de organisatie van Sail, net als bij particuliere booteigenaren die plaatsen verhuren.

Otto Slok (71) zit de komende dagen op de eerste rij. Hij woont sinds vier jaar op het Java-eiland. Een van de gebieden waar de Sail-schepen vanaf vandaag tot maandag zullen afmeren. Hij staat aan de rand van het eiland en tuurt met een verrekijker naar een Turks marineschip. Sigaar losjes in zijn mond. Met de economische impuls zit het volgens Slok wel goed. Worst, patat, worst, patat, vat hij die samen, en wijst naar een van de honderden eettentjes.,,Sail is verschrikkelijk leuk, om de boten. Maar zo is het echt een circus met al die vreettentjes en attracties.'' [Vervolg SAIL: pagina 2]

SAIL

De Rode Loper raakt bedekt onder het vuil

[Vervolg van pagina 1] De eettentjes staan zij aan zij over de hele route: poffertjes, verse sappen, ijs, hamburgers, patat en worst; het zeemansleven lijkt er een van veel eten. Maar ook van properheid. Om de zoveel meter is er een afvalverzamelpunt. Daarnaast zullen particuliere schoonmaakbedrijven het terrein schoonhouden. Want een schoon evenement is al voor de helft geslaagd.

Maar op dat punt kampt Amsterdam deze dagen met een probleem. ,,Het is niet groot, maar wel hinderlijk'', zegt voorzitter Edgar Peer van stichting Sail. Want terwijl het Sail-terrein blinkt en glimt, is het achterland een puinhoop. Een aantal gemeentelijke diensten staakt deze week vanwege onenigheid over de CAO-voorstellen. En dus blijft het afval sinds gisteren liggen.

Zoals op de route van het Centraal Station naar de Dam en de Kalverstraat. De Rode Loper, zoals de gemeente deze route noemt. Die Loper ligt er vervuild bij. De vuilnisbakken puilen uit en het afval zwerft over straat. Zoals zo vaak, maar dan ná een evenement. Op de Dam staat Richard Vermeulen het ergste vuil weg te vegen, in driedelig pak en met een nieuwe rode bezem. Onbegonnen werk, verzucht hij. Vermeulen werkt in een hotel om de hoek en probeert samen met zijn baas de boel zelf schoon te houden. ,,Het gaat al niet zo best met Amsterdam. Dan is dit helemaal slecht.''

Hoe meer vuilnis, hoe groter de kans dat er iets bruikbaars tussen ligt. Op de Nieuwmarkt prikt een man met zijn wandelstok in een berg vuilniszakken. Hij vist er een pop tussen uit en klemt die onder zijn arm. Een vrouw met rugzak op en drie tassen in haar linkerhand duwt met haar rechterhand de troep opzij.

Toch zal het vuil zich niet blijven opstapelen in de stad. De gemeente Amsterdam wist afgelopen maandag nog een compromis te sluiten met de vakbonden. Op de Rode Loper wordt toch een keer per dag vuil opgehaald en de reinigingsdienst van Sail zal ook het station en delen die tegen het Sail-terrein aanliggen schoonmaken.

Bewoner Slok heeft over vuilnis niets te klagen. Zijn woongebied valt onder de reinigingsdienst van Sail. Maar omdat hij op het Sail-terrein woont, kan hij geen kant op. De brug die hij normaal gebruikt, is gedemonteerd. Een tweede toegangsweg is van negen tot middernacht gesloten. Blijft over een tijdelijke pontonbrug. ,,Maar dat lijkt me een gammel ding.'' Deze week moet hij zijn vrouw ophalen van Schiphol. Hoe weet hij nog niet. Met een grijns: ,,De treinverbinding schijnt ook niet te deugen.''

Hij doelt op de ontsporing van een trein bij het CS afgelopen maandag. De derde in drie maanden tijd, en voor Sail op een zeer ongelukkig tijdstip. Inmiddels zijn twee van de zes sporen aan de Westkant van het station beschikbaar. Gelukkig hebben de NS, als sponsor van Sail, al eerder een extra trein ingezet. Een treinstel gemonteerd op een boot. Die kan in ieder geval niet ontsporen.

    • Tom Kreling