Hij kan het niet alleen...

Unilateralisme is geen rationeel en effectief beleid voor de lange termijn, want het zal niet leiden tot blijvende vrede in het Midden-Oosten. In de ogen van kortzichtige politici is unilateralisme heel praktisch, want het verlost hen van wat zij zien als het gedoe van echte onderhandelingen – waarbij je je tegenhangers in levenden lijve ontmoet, en ontdekt welke gevolgen je beleid heeft voor de mensen. Je eigen weg gaan lijkt ook vanuit binnenlands-politiek perspectief voordelig, omdat leiders kunnen beslissen in hoeverre zij een bepaald beleid wensen uit te voeren.

Het moet gezegd dat unilateralisme ook aantrekkelijk is voor de Palestijnen van de harde lijn, die multilateralisme beschouwen als een middel om hen te dwingen tot impopulaire concessies.

Hoe dan ook zullen de Israëliërs en de Palestijnen geconfronteerd worden met belangrijke onopgeloste vraagstukken. Zonder twijfel betekent de evacuatie van joodse kolonisten uit gebieden die de Israëliërs beschouwen als deel van het hun door God geschonken grondgebied, een reusachtige ideologische ommekeer. Maar zal de opheffing van nederzettingen doorgaan op de Westelijke Jordaanoever, of blijft dit een eenmalige uitzondering?

De Palestijnen zullen op hun beurt moeten laten zien – in daden, niet alleen in woorden – dat zij in staat zijn een moderne, pluralistische staat op te bouwen. Hoe zal de Palestijnse staat omgaan met de groeiende macht van de islamitische bewegingen, die zonder twijfel zullen rekenen op een aanzienlijk aandeel van de macht in het ontruimde Gaza?

Ook de internationale gemeenschap krijgt een paar cruciale vragen te beantwoorden. Het jaarinkomen per hoofd van de bevolking bedraagt in Gaza nog altijd ongeveer zevenhonderd dollar, terwijl de Israëliërs gemiddeld zo'n zestienduizend dollar verdienen. Wat zal er, bij gebrek aan relatief goed betaalde banen, gebeuren met de rijen werkloze inwoners van Gaza?

Washingtons bizarre besluit om deze unilaterale stap van Israël een onderdeel van de routekaart te noemen, heeft veel Palestijnen niet kunnen overtuigen. De Palestijnen zijn merendeels van mening dat de routekaart in de mottenballen zal verdwijnen zodra de Israëliërs klaar zijn met de terugtrekking uit Gaza. De kans op werkelijke vrede in de regio zal afhangen van de mate waarin zij begrip opbrengen voor de grenzen van offensieve militaire macht, defensief verzet en unilateralisme. Persoonlijk overleg, in overeenstemming met het internationale recht en met hulp van de internationale gemeenschap, is de enige weg voorwaarts.

Daoud Kuttab is directeur van het Instituut voor Moderne Media van de Al Quds-universiteit in Ramallah.