Seksuele drang toch sterker dan geweten

Een man uit Krimpen aan den IJssel misbruikte jarenlang zijn dochter. Gisteren hoorde hij zes jaar celstraf en tbs tegen zich eisen.

Roel F. is ,,een vreemde man met een verknipte seksualiteitsbeleving. Impulsief en ongeremd.'' Zo typeerde officier van justitie M. Meijer hem. Roel F. (46) stond gisteren voor de rechtbank in Rotterdam. Hij wordt verdacht van het langdurig ernstig seksueel misbruiken van zijn dochter. Volgens justitie begon het misbruik vlak na de geboorte en duurde het tot ze negen jaar oud was. Ook misbruikte hij volgens de aanklacht drie minderjarige nichtjes tijdens logeerpartijtjes bij hem thuis. Tijdens de politieverhoren biechtte hij op dat hij ook nog vijftien meisjes had betast op een camping en in het zwembad.

Roel F. is een lange, licht kalende man met een korte baard, gekleed in een donkerblauwe trui, spijkerbroek en op sportschoenen. Uit onderzoek blijkt hij zeer intelligent, maar verbaal zwak en contactgestoord. Eerder bekende hij het ernstige misbruik van zijn dochter tot in detail aan de rechercheurs die hem ondervroegen. Zo zou hij onder meer met zijn vinger in haar anus en vagina hebben gezeten tijdens het baden en zijn penis in haar mond hebben gestopt. Later trok hij een deel van zijn verklaringen weer in. Het misbruik had inderdaad plaatsgevonden, maar minder ernstig en over een kortere periode dan hij eerder verklaarde.

Rechtbank-voorzitter C. Russell wilde gisteren van hem weten waarom hij zijn verklaringen deels introk. Roel F. zei dat hij zich onder druk gezet voelde door de rechercheurs.

De rechter: ,,Kan het de druk op uw geweten zijn geweest die u voelde?''

Roel F.: ,,Ik zag het niet meer zitten, ik wilde dood. Ik zei het om er vanaf te zijn en weg te kunnen.''

De pedofiele neigingen van Roel F. waren, zo bleek gisteren tijdens de zitting, al jarenlang bekend bij zijn vrouw, zijn familie en ook bij de vrijgemaakt-gereformeerde kerk waartoe hij behoorde in Krimpen aan den IJssel. Het misbruik van de nichtjes vond plaats ver voor de geboorte van zijn dochter (1995), in de jaren na zijn huwelijk in 1988. Tot zijn huwelijk woonde Roel F. bij zijn moeder. Hij was als kind ziekelijk geweest en had een groot deel van zijn jeugd doorgebracht op een stretcher voor het raam. Zijn moeder bepaalde alles voor hem, zou zijn advocaat later zeggen. ,,Zelfs wanneer hij naar de wc kon.''

Hoewel Roel F. naar eigen zeggen meisjes uitkoos waarvan hij verwachtte dat ze hun mond zouden houden, vertelde een van de nichtjes aan haar broer dat haar oom haar had betast. Haar broer lichtte direct zijn ouders in. ,,Had u zich toch lelijk in haar vergist'', zei de rechter gisteren.

De familieverhoudingen stonden zwaar onder druk door het voorval, maar toch werd besloten om geen aangifte te doen. Ook de ouders van Roel F. mochten het niet weten. Roel F. ging wel in behandeling bij een Riagg.

De behandeling hielp niet. ,,Uw seksuele drang was sterker dan uw geweten?'', vroeg de rechter.

,,Klopt'', zei Roel F.

Pas in 2004 krijgt de politie vanuit de kerkgemeenschap tips over het misbruik. Pas dan volgt aangifte van de nichtjes en de, inmiddels, ex-vrouw van Roel F. Zijn vrouw verklaarde nooit te hebben gemerkt dat haar eigen dochter werd misbruikt. Achteraf vindt ze dat erg ,,naïef''. Ook had ze de vele problemen van haar dochter – bedplassen, hoofdpijn, buikpijn, gedragsproblemen – niet in verband gebracht met mogelijk misbruik. Het dochtertje zelf is niet verhoord. Het zou volgens deskundigen te belastend voor haar zijn.

De officier van justitie zei in haar requisitoir dat ze ervan uit gaat dat de eerste verklaringen van Roel F. - die hij deels introk - kloppen. Ze waren, zo zei ze, zeer gedetailleerd. ,,De verdachte heeft spontaan en uit eigen initiatief verklaard.'' Ze eiste 6 jaar en tbs met dwangverpleging. Ze vroeg de rechtbank F.'s behandeling pas in te laten gaan nadat hij tweederde van zijn straf heeft uitgezeten, in plaats van de gebruikelijke eenderde.

Advocaat J. Spigt vroeg de rechtbank daarin niet mee te gaan. Hij pleitte voor een ,,zo kort mogelijke gevangenisstraf en zo snel mogelijke behandeling''. Spigt: ,,F. zat fout. Hij snakt naar behandeling. Iedereen is erbij gebaat dat F. zo snel mogelijk behandeld wordt.''

In het laatste woord zei F. dan ook dat hij snel naar een kliniek toe wil om daarna ,,het contact met mijn kinderen weer op te pakken''.

Uitspraak over twee weken.

    • Sheila Kamerman