`Mijn kinderen zijn mijn wapens'

De kolonisten die in de Gazastrook zijn achtergebleven om de ontruiming te voorkomen hebben versterking gekregen uit de Westelijke Jordaanoever.

Een geweer of een stok zal Sarah Friedman nooit gebruiken om zich te verzetten tegen het Israëlische leger. ,,De eerste kogel zal niet van ons komen. Maar een soldaat die in mijn huis komt om mij te verdrijven zal daarna in moreel opzicht onherstelbaar beschadigd zijn.''

Sarah, 25, is een van de naar schatting tweeduizend jongeren die van de Westelijke Jordaanoever naar de Gazastrook zijn getrokken om de ontruiming van de nederzettingen tegen te houden. Zij woont met drie kinderen van een half, twee en vier jaar oud in een tentje in Kfar Darom, de oudste nederzetting in de Gazastrook, omringd door een muur van beton. Dat Kfar Darom, waar in iedere nacht schermutselingen met Palestijnen plaatsvinden, gevaarlijk is en buitensporig warm (42 graden) deert haar niet en accentueert de lijdensweg.

Theatraal: ,,Mijn kinderen zijn mijn wapens. Mijn kinderen zijn de toekomst van het Land van Israël. Als wij hier niet mogen zijn, dan mogen wij en zij nergens zijn. Als de soldaat in de ogen van mijn vierjarig dochtertje kijkt, of als hij in de ogen van mijn zoontjes kijkt en als joodse soldaat kinderen uit ons land verdrijft, zal hij permanent gewond zijn. Als hij het grote morele onrecht beseft dan zullen hij en duizenden soldaten weigeren de opdrachten van Sharon uit te voeren.''

De oproep van alle bewoners van Kfar Darom en van Neve Dekalim aan leger en politie om massaal dienst te weigeren, vindt nauwelijks gehoor. Minder dan honderd religieuze militairen hebben tot nu toe geweigerd in de Gazastrook ingezet te worden. Achttien van hen zijn daarvoor veroordeeld met enkele weken gevangenisstraf. Zonen en dochters van religieuze kolonisten kregen het aanbod thuis te blijven. Maar slechts een minderheid maakte daar gebruik van.

In alle nederzettingen wordt benadrukt dat er uitsluitend lijdelijk verzet zal worden gepleegd. Het zijn vooral de jongeren die bij de poorten van de nederzettingen demonstreren, zoals vanochtend bij het afgesloten ,,hoofdplaatsje'' Neve Dekalim. Ouderen blijven thuis of staan urenlang onder de bushaltes of op de begraafplaats buigend, luidkeels en dan weer binnensmonds te bidden, of treurpsalmen te zingen.

Het verzet tegen de binnenkomst van leger en politie heeft het karakter van hooliganisme: schelden, jennen, banden van jeeps lek steken en brandjes stichten. Het doel is te verhinderen dat politieofficieren de uitzettingsorders aan de achterblijvers overhandigt voordat vanaf woensdag de ontruiming onder dwang begint. Ook willen zij voorkomen dat politie en leger optrekken naar het zuidelijker gelegen Morag.

Maar als het verzet de komende dagen niet wezenlijk van karakter verandert zijn de duizenden tieners geen partij voor het leger en de politie die vanochtend met in ME-uitrusting, te paard en voorzien van waterkanonnen voor de gesloten poort van Neve Dekalim verschenen. Tussen de demonstranten bevonden zich echter ook jongens met MK-16's en revolvers: kolonistenjongeren die hun wapens nog niet hebben ingeleverd of religieuze reservisten, dat bleef onduidelijk.

Voor de meeste achterblijvers is de aanwezigheid van bijna 2500 journalisten vooral een laatste gelegenheid om hun emotionele relaas te doen. In Kfar Darom werden in het museumpje over de nederzettingen de vrouwen met de kinderen op de arm ingezet om ten overstaan van tientallen camera's te vertellen dat volgens het bijbelse verhaal aarstvader Abraham hier zijn vee hoedde en dat ook daarom premier Sharon niet het recht heeft de joden te verjagen.

Kfar Darom is de enige nederzetting waar nog niemand uit eigen beweging ook maar één verhuisdoos heeft ingepakt. Daar worden ook plannen gesmeed om in navolging van Yacov Mazaltari in Petah Sadeh alle bezittingen demonstratief in brand te steken. ,,Ik laat niets achter. Ik laat niets achter voor de Palestijnen'', schreeuwde de kleine, gezette man toen hij huis, schuur en minibus met benzine overgoot en in vlam zette. Een tekenende gemoedssteming. Maar zinloos, want het leger zal alles met de grond gelijk maken.