Markante en melige beelden

Er staat een ijzeren man in het groen, mager en moedeloos. Hij heeft een soort helm bij zich; overal uit zijn lijf steken ijzeren pinnen, als de wapening uit ruwe beton. Het is een mooi, droevig beeld, gemaakt door Johan Tahon, en het staat op de Anningahof bij Zwolle.

Beelden doen het vaak goed in de natuur. In een park zijn de mooiste effecten te bereiken als ze niet zomaar worden neergezet, maar als bij het ontwerp en de beplanting al rekening is gehouden met de kunstwerken. In de Anningahof, die vorig jaar is geopend, is dat op veel plaatsen gebeurd. Een beeld van Elisabeth Stienstra, een enorme bronzen kop met bizarre groeisels en gifgroen patina, torent uit boven een dichte begroeiïng van wilde rozen op een heuveltje. Een staketsel van ruwe eiken planken van Simcha Roodenburg, van alle kanten boeiend om naar te kijken, staat op een open veld. Een enkele keer omkadert het ene beeld je uitzicht op een ander, zoals Roodenburgs bouwsel dat kan doen met Marc de Roovers kolossale spiralende Kringloop, eveneens van hout. Wandelend door het park zie je, wat verder weg, paarden en koeien staan op naburige weilanden. Daarachter liggen verspreide bedrijfshallen – van Buisman bijvoorbeeld – op het Zwolse industrieterrein Hessenpoort.

De zoon van boer Anninga is in kunst gegaan, zo zou je het ontstaan van beeldenpark Anningahof kunnen samenvatten. De zoon in kwestie, Hib Anninga, heeft zelf een loopbaan bij een grote bank achter de rug. Toen die was afgerond begon het werk aan de zes hectare boerenland waar hij was opgegroeid. Er werd een uitgestrekte tuin van gemaakt met verschillende delen: een `wild' gebied, een boomgaard, een parkachtig terrein, heuveltjes, vijvers.

Met de Amsterdamse architect Ben Loerakker in de rol van artistiek adviseur is een honderdtal beelden van vierenzeventig kunstenaars, onder wie aardig wat gevestigde namen, in de nieuwe tuin gezet. Er ontstond een staalkaart van moderne beeldhouwkunst om doorheen te wandelen, de praktische catalogus in de hand. Zo'n wandeling is niet alleen iets voor gewone bezoekers, maar ook geschikt voor iemand die een beeld voor in zijn tuin zoekt, en leuk als uitje voor gezinnen met kinderen, die de paadjes kunnen afhollen en steeds weer op gekke dingen zullen stuiten: vrolijk en toch cultureel.

De modernistische oriëntatie van de artistiek adviseur (zijn naam is bekend van de Loerakkergalerie, tot dit jaar gedreven door zijn vrouw Hannie) wordt weerspiegeld in de keus van de beelden. Groten uit de figuratieve beeldhouwkunst zoals Aart Schonk, Hans Bayens of Monica van Dael ontbreken.

De beelden die er wel staan, zijn van wisselende kwaliteit. Er is nogal wat meligheid en gewilde diepzinnigheid te vinden. Soms volg je in blijde afwachting een leuk paadje door struikgewas, om teleurgesteld uit te komen bij een onbetekenend werk. Maar soms levert de omgeving juist een aanzienlijke bijdrage: een saai conceptueel werk van Marc Ruygrok (een platte kubus van messing waarin de letters HEL zijn uitgespaard) krijgt hier, liggend tegen een bosje en overschaduwd door geel boerenwormkruid, een speciale charme. En de vier grote raven op palen van Hugo Duchateau schijnen de problematische communicatie tussen mensen te moeten verbeelden, maar daar heb je helemaal geen last van bij het kijken naar het markante beeld.

Vrijwel alle beelden in de Anningahof zijn te koop. In overdekte ruimten zijn ook kleinere beelden te vinden. Dat zullen er, aldus Anninga, in de toekomst meer worden want grote beelden zijn duur (de prijzen in de catalogus beslaan ongeveer hetzelfde scala als die voor personenauto's – als je occasions zonder garantie meetelt). Maar verkocht of niet, van de grote beelden zal volgend jaar een aanzienlijk deel weer zijn vervangen door andere.

Tentoonstelling: Beeldenpark Anningahof, Zwolle. Geopend eind mei tot eind september van woensdag tot en met zondag, 13-18 uur. Inl. 038-4534412, www.anningahof.nl

    • Ileen Montijn