Weduwe Hazes draagt as André in huid

,,De laatste tijd deed hij zo raar'', zegt de 11-jarige André Hazes junior, zoon van de gestorven volkszanger in de zesdelige documentairereeks Namens André, onder regie van Saskia Lenferink. ,,Hij deed alles met ons, Madame Tussaud enzo. Alles wat hij anders niet deed.'' De boodschap is tweeledig: papa was gedoemd, en papa was niet altijd zo'n geweldige vader.

Op 23 september wordt de eerste sterfdag van de zanger, die vorig jaar op 53-jarige leeftijd overleed, op grootste wijze herdacht. In Amsterdam wordt een standbeeld van hem geplaatst, in het Rotterdamse Ahoy' wordt een herdenkingsconcert gehouden dat op televsie wordt uitgezonden, er verschijnt een nieuwe verzamel-cd, en een biografie door zijn weduwe, de 35-jarige Rachel Hazes. Aan de vooravond zendt de TROS Bloed, zweet en tranen uit, een documentaire over Hazes' leven.

In de TROS-serie Namens André wordt Rachel Hazes gevolgd bij de voorbereidingen van al deze eerbetonen, die tevens een manier van actieve rouwverwerking voor haar zijn. In de serie zegt zij bezig te zijn de laatste wil van Hazes uit te voeren, om zijn werk af te ronden.

Zoals het past bij de volkscultuur waartoe Hazes behoorde, zijn er veel emoties te zien: tranen van verdriet en woede. Het is nog niet duidelijk hoeveel van de woede van de weduwe in de documentaire terecht zal komen, maar in de roddelbladen heeft zij reeds haar ongenoegen geuit over de familie van Hazes, over zijn begeleidingsband, en over de andere `struikrovers' die hun aandeel van de Hazes-aandacht willen. De weduwe eist de nagedachtenis op, heel herkenbaar.

Op verschillende momenten lijkt het gezin Hazes net een gewoon gezin in rouw. Op andere momenten wordt juist de afwijkende kant van hun leven belicht. Niet iedereen richt zijn huiskamer in als kroeg, bijvoorbeeld. En niet veel mensen hebben zo'n extravagant uiterlijk als de schoonmoeder van Hazes, die in de Hazes-documentaire Zij gelooft in mij al een sterke bijrol had. Dit keer zien we haar gehaktballen braden (,,die van Dré waren het lekkerst'').

We volgen het gezin naar China, waar beeldhouwers aan het standbeeld van Hazes werken. Ook bepaald afwijkend is de verspreiding van de as van Hazes. Een deel zal op 23 september aan een vuurpijl boven de zee worden geschoten. Een paar gram as echter, zo zien we in de documentaire, wordt door tatoeage-kunstenaar Henk Schiffmacher in de huid van de kinderen en de weduwe getatoeëerd. Net zoals de nabestaanden van collega Herman Brood dat hebben gedaan.

André Hazes junior wil ondertussen in de voetsporen van zijn vader treden. Hij neemt gitaarlessen. Maar belangrijker vindt hij: ,,dat ik ook weet hoe ik van één tientje twee tientjes kan maken.''

Namens André, TROS, Ned.2, 21.35-22.10u.

    • Wilfred Takken